کمیته دانشجویی گزارشگران حقوق بشر

Student committee of

human rights reporters

شماره۱۹8-۲۰۰۶

تاریخ8/۱۰/۱۳۸۵ 

 یاس را شب بویید

یاس پژمرد و شکست ...

صبح از راه رسید

بلبلی از سر یک شاخه خشک

خواند :

یک یاس دیگر امشب مرد.

دل­آرا دارابی که در سال 82 به اتهام قتل دخترعموی پدرش به قصاص نفس( اعدام) محکوم شده بود، هم اکنون در بندعمومی زندان رشت در شرایط نامساعدی به سرمی­برد.

خانواده وي می­گویند : " پس از اینکه پرونده دل­آرا ابعاد رسانه ای پیدا کرد، وی به دلایل نامعلوم تحت فشار و نظارت بیش از اندازه قرار گرفته است. در حال حاضر شرایط وی در زندان نامناسب است و با وجود اینکه پرونده او در تهران تحت رسیدگی است ازانتقالش به زندان اوین خودداری می­شود."آنها می افزایند: "وي به دليل شرايط نامناسب نگهداري از وضعيت نامساعد جسمي رنج برده و به سبب سوء­تغذيه و فشار عصبي به ناراحتي معده و سوءهاضمه دچار گشته است."

دل­آرا دارابی به اتهام قتل دخترعموی پدرش بازداشت و از سوی شعبه 107 دادگاه ویژه اطفال رشت به اعدام محکوم شد که این حکم در شعبه 33 دادگاه تجدید نظر به تایید رسید. وی هنگامی که توسط پدرش به پلیس تحویل داده شد، در مقطع پیش دانشگاهی تحصیل می­کرد و تنها 17 سال داشت.

این حکم در حالی صادرشد که دل­آرا، دو هفته پس از اقرار نخستین، ارتکاب به قتل را انکار کرد، وی میگوید" با یقین به اینکه دادگاه او را به دلیل داشتن سن کمتر از 17 سال به اعدام محکوم نمیکند، ارتکاب به قتل را پذیرفته تا امیر حسین( دوست پسرش) که در آن زمان 22 سال داشته است، اعدام نشود." با این حال امیرحسین دیگر متهم پرونده در مقابل اعترافات دل­آرا سکوت نموده و تنها به اتهام مشارکت در قتل به 10 سال زندان محکوم گشته است.

دل­آرا، پس از آگاهی از اینکه تنها زمان اجرای حکم اعدام برای کودکان متهم به قتل تفاوت دارد، خواهان تجدیدنظردرپرونده خود شد که هم اکنون پرونده برای رسیدگی مجدد به دیوان عالی کشور ارجاع داده شده است. عبدالصمدخرمشاهی وکیل دل آرا نیز با توجه چپ دست بودن موکلش؛ ایراداتی را به پرونده وارد نموده است ، خرمشاهی معتقد است: " که دلارا نمیتوانسته 18 ضربه به بدن مقتول وارد کند و دارای چنین توانایی جسمانی نبوده است."

همچنین به گفته ی آسیه امینی روزنامه نگار پیگیر پرونده دل­آرا: " بسیاری از جزئیات پرونده ناقص است، آزمایش خون انجام نشده، آلت قتاله انگشت نگاری نشده و دادگاه تنها بر مبنای اعتراف اولیه متهم رأی را صادرنموده است، در حالی که این سوال مطرح می­شود که چطور دادگاه، اقرار يک طفل را سند قرارمی­دهد اما انکار چندين‌باره پس از آن را مورد توجه قرار نمی‌دهد و مراحل تحقيق پرونده او کامل نمی‌شود؟ "

چندی پیش تعدادي از آثار نقاشی دلارا دارابی که در زندان ترسیم شده بود، در گالری گلستان تهران به نمايش گذاشته شد.خانواده دل­آرا بر اين نكته تأكيد دارند كه: "برخورد مامورین زندان به دلایل نامشخصی با وي تغییر یافته و بسیار نامناسب است"

دل­آرا در بخشی از پیام خوشامد به بازدید کنندگان آثارش آورده: "مجموعه‌ای که پيش روی شماست، کلکسيونی از عشق و شادی من است که تقديم ديدگان شما کرده‌ام. تا بی‌هيچ قضاوتی درباره دل­آرا به تماشای روح او بنشينيد! بی‌هيچ قضاوتی ببينيد! نمی‌دانم از کدام جاده سرزمينمان برای ديدن نقاشی‌های من آمده‌ ايد مهم هم نيست چون به هر صورت می‌دانم که راهنمای شما 'عشق' بوده است. عشق به زندگی، به انسان، به ايمان که باورداشتن همه اينهاست. "

لازم به ذکر است دل آرا دارابی هم اکنون برخلاف اصل تفكيك جرائم و طبقه­بندي مجرمين در بند عمومی زندان رشت نگهداری میشود.

توضیح: شعر بالا از دلارا دارابی است.

|+| نوشته شده توسط گزارشگران در جمعه هشتم دی 1385 | موضوع: اطلاعیه ها