کمیته دانشجویی گزارشگران حقوق بشر

 Student committe of

human rights reporters

شماره۲۸5-۲۰۰۷

  تاریخ: 13/4/1385

بعدازظهر یکشنبه 10 تیرماه مأموران وزارت اطلاعات با مراجعه به محل کار محمد صدیق کبودوند، وی را بازداشت و به بند 209 زندان اوین منتقل کردند. بازداشت این فعال حقوق بشردر حالی صورت می­گیرد که در طی ماه­های گذشته فشار بر نهادهای مستقل حقوق بشری بطور محسوسی افزایش یافته است و دستگاه امنیتی با احضار و تهدید فعالان حقوق بشر، تلاش دارد اطلاع رسانی آنان را به کنترل خود درآورد.

محمد صدیق کبودوند در فروردین ماه 1384 با بنا نهادن سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان گام موثری را در جهت بازتاب شرایط ناگوار و نقض حقوق بشر در کردستان برداشت.

بازداشت کبودوند درشرایطی انجام می شود که وی پیش از این از سوی دادگاهی در سنندج به 4 ماه حبس تعزیری محکوم شده بود و به نظر می رسد بازداشت مجدد ایشان در راستای پرونده سازی جدید برای او صورت گرفته است.

از سوی دیگر پس از صدور احکام سنگین برای فعالان جنبش زنان و اعمال فشارهای قضایی در جهت جلوگیری ازاشاعه خواسته­های زنان در سطح جامعه، قاضی صلواتی رئیس شعبه 15 دادگاه انقلاب در حکمی سنگین و غیرمنتظره دلارام علی، فعال جنبش زنان و دانشجوی دانشگاه تهران را به 2 سال و 10 ماه حبس تعزیری و 10 ضربه شلاق محکوم کرد. این فعال زن که در جریان تجمع 22 خرداد ماه سال گذشته از سوی نیروهای انتظامی حاضر در محل مورد ضرب و شتم قرار گرفته و بازداشت شده بود، پس از آزادی شکایتی را علیه برخورد خشن نیروهای انتظامی که منجر به شکستن دست وی شده بود مطرح کرد، اما تاكنون نه تنها به شکایت او پاسخی داده نشده بلکه يكي از سنگین­ترین احکام در طی سال­های اخیر برای وی صادر گشت.

دانشجویان دانشگاه امیرکبیربا اتمام دوره امتحانات دانشگاه­ها، همچنان در بازداشت به سر می­برند و خانواده­ها و وکلای آنان تاکنون امکان تماس با آنها را بدست نیاورده­اند. این درحالی است که از روزهای نخستین بازداشت، دستگاه قضایی از پیگیری پرونده این دانشجویان در روزهای آتی خبر داده بود، اما به نظرمی رسد با فروکش کردن دامنه اعتراضات در مورد دانشجویان بازداشت شده و سكوت گروه­ها و جريان­هاي سياسي، وزارت اطلاعات قصدی بر آزادی آنان ندارد.

روزنامه هم میهن به مدیر مسئولی غلامحسین کرباسچی و سردبيري محمد قوچاني روز گذشته در حالي از سوی دادستانی توقیف شد كه تنها دو ماه از بازگشايي مجدد آن مي­گذشت.

در طی سالهای گذشته، دهها روزنامه، هفته نامه و مطبوعات ديگردر سراسرایران با شکایات واهی توقیف شده و صدها خبرنگار و روزنامه­نگار، شاغل در این مجموعه­ها، بیکار شده­اند. برخورد يكسويه بدين نحو با اصحاب قلم نه تنها امرار معاش اين گروه را با مشكلات عديده مواجه ساخته كه از ديگر سو با مسدون ساختن راه­هاي منتهي به يك جامعه چند صدايي به تخريب هرچه بيشتر بستر آزادي بيان در ايران منجر شده است.

کمیته دانشجویی گزارشگران حقوق بشر، سرکوب جامعه مدنی وافزایش فشار بر فعالان این حوزه را محکوم نموده و تمامی سازمانهای مدافع حقوق بشر را در این راستا به عكس­العمل جدی فرا می­خواند.

بدیهی است که با شدت گرفتن روند سرکوب و انسداد فضای سیاسی، در آینده پيش رو شاهد برخوردهای گسترده­تری با فعالان جامعه مدنی خواهیم بود.

Komite.gozareshgar@gmail.com

http://komitegozareshgar.blogfa.com

|+| نوشته شده توسط گزارشگران در چهارشنبه سیزدهم تیر 1386 | موضوع: بیانیه ها

کمیته دانشجویی گزارشگران حقوق بشر

 Student committe of

human rights reporters

شماره۲79-۲۰۰۷ 

  تاریخ: 27/3/1385

با گذشت قریب به یک ماه از بازداشت دانشجویان دانشگاه امیرکبیر و ادعای دادگاه انقلاب مبنی بر پایان یافتن تحقیقات، 8 دانشجوی این دانشگاه همچنان در بازداشت به سر می­برند.

در اواسط اردیبهشت ماه و در پی چاپ مطالبی در 4 نشریه دانشجویی نزدیک به انجمن اسلامی منتخب دانشجویان در این دانشگاه، نیروهای منتسب به بسیج  دانشجویی با اعتراض به آنچه توهین به مقدسات می­نامیدند، خواهان برخورد با عاملین چاپ و انتشار این مطالب شدند. مدیران مسئول نشریات مذکور نیز بلافاصله پس از اطلاع از انتشاراین مطالب،هر گونه دخالت در این مساله را رد کرده و ان را پروژه ای برای برخورد با انجمن اسلامی دانشجویان پلی تکنیک نامیدند.

با این حال وعلیرغم اظهارات دانشجویان و درخواست آنها مبنی بر برخورد با عوامل جعل لوگوی نشریات انجمن اسلامی، معاون امنیت دادستان تهران و وزارت اطلاعات به فاصله چند روز از انتشار این نشریات  برخورد با فعالین دانشجویی در دانشگاه امیر کبیر را آغاز نمودند که در پی آن تاکنون 8 تن ازاعضای انجمن اسلامی منتخب این دانشگاه به نامهایاحمد قصابان ( مدیر مسئول نشریه سحر) ، مقداد خلیل پور (مدیر مسئول نشریه آتیه ) ، مجید شیخ پور ( مدیر مسئول نشریه سر خط) ، مجید توکلی ، پویان محمودیان ( مدیر مسئول نشریه ریوار)، احسان منصوری ، عباس حکیم زاده و علی صابری  بازداشت و به بند 209 زندان اوین انتقال یافته­اند. این بازداشت­ها در شرایطی صورت می­گیرد که دادگاه انقلاب و وزارت اطلاعات، اساساّ صلاحیت رسیدگی به تخلفات نشریات دانشجویی را نداشته، و این مساله می بایست از سوی کمیته ناظر بر نشریات پیگیری شود.

اما نکته حائز اهمیت و نگران کننده در جریان بازداشت این 8 نفر، اظهارات قاضی پرونده بوده که پیش از آنکه جرمی ثابت شود، رأی بر محکومیت دانشجویان داده است.

مطابق ماده 10 اعلامیه جهانی حقوق بشر و مطابق با قانون، اتهامات هر فرد می بایست از سوی دادگاه صالح و بی طرف رسیدگی شود، حال آنکه در پرونده دانشجویان پلی تکنیک، قاضی پرونده( حسن زارع دهنوی معروف به قاضی حداد) نه تنها اصل بی­طرفی را رعایت نکرده بلکه با اظهاراتش مبنی بر عناد دانشجویان مذکور با نظام جمهوری اسلامی، عملکرد مغرضانه خود را در رسیدگی به این پرونده  به طور آشکار نشان داده است. حداد که پیش از این نیز ریاست شعبه 26 دادگاه انقلاب را عهده دار بوده، همچنین با بی توجهی به اصل سی و هفت قانون اساسی، اصل برائت متهم را نیز نادیده گرفته است. در حالی که مطابق با این ماده" هر فرد با هر اتهامی که بازداشت گردد، شاکی و یا دادستان می بایست با ارائه دلیل، مجرم بودن وی را ثابت نماید"  طبق این اصل هیچ‌کس از نظر قانون مجرم شناخته نمی‌شود و متهم نیازی به اثبات بی­گناهی خود ندارد .

طبق بند 3 ماده 14 میثاق بین المللی حقوق مدنی و سیاسی که جمهوری اسلامی نیزآن را پذیرفته، داشتن وکیل در کلیه مراحل تحقیقات ازحقوق اولیه متهم محسوب می­شود. حال آنکه متهمان در بند امنیتی 209 نه تنها حق تماس با وکیل را ندارند بلکه از حق ارتباط با خانواده خود نیز محروم هستند.

این در شرایطی است که مطابق با « آیین نامه اجرایی نحوه اداره بازداشتگاه­های امنیتی » که تاریخ 30/8/1385 به تأیید و تصویب ریاست قوه قضائیه رسید، متهمان میتوانند در مدت بازداشت موقت خود با وکیل مدافع، بستگان درجه اول و سایر افراد مورد درخواست خود به طور حضوری و آزادانه ملاقات نمایند.

اما در بازداشتگاه  209 که تحت نظر وزارت اطلاعات اداره می­شود نه تنها موارد مذکور رعایت نمی شود، بلکه سایر موارد مندرج در قانون احترام به آزادیهای مشروع که در1 مارس 2005 به تصویب رسید نیز نادیده گرفته می شود.

از جمله این موارد میتوان به بستن چشم و سایر اعضا، تحقیر و استخفاف فرد در حین بازجویی،اعمال شکنجه های جسمی  و روانی، پرسش در مورد مسائل شخصی و خصوصی فرد در جهت تحت فشار گذاردن وی، نگهداری در سلول انفرادی، بلاتکلیف گذاردن متهم به مدت طولانی، عدم دسترسی به هوای آزاد و .. اشاره کرد. چنانکه اخبار، حاکی از ضرب و شتم و نگهداری دانشجویان بازداشت شده در سلول­های انفرادی است و گزارش­های رسیده از تحت فشار قرار دادن آنان جهت پذیرش اتهامات وارده حکایت دارد.

بند 3 ماده 9 میثاق مقرر میدارد « شخص بازداشت شده، باید بدون تاخیر غیر منطقی محاکمه و یا آزاد شود و چنانچه دادگاه به دلایلی تشکیل نشود فرد بازداشت شده حق دارد با تامین قرار مناسب آزاد شود» همچنین فرد بازداشت شده  پس از دستگیری حق دارد بی­درنگ اعضای خانواده خویش را از دستگیری و بازداشت و محل بازداشت یا زندان خود آگاه سازد، در حالی که خانواده های دانشجویان بازداشت شده در پی مراجعات مکرر خود به دادگاه انقلاب با پاسخ غیرشفاف مسئولان مواجه شده­اند.

ماموران در حین بازداشت احسان منصوری اقدام به ضرب و شتم وی نموده اند که منجر به شکستگی کتف وی شده است؛ عباس حکیم زاده دیگر دانشجوی بازداشتی دارای شرایط حاد جسمانی است و به گفته پزشکان معالج هرگونه ضربه و یا نگهداری طولانی مدت وی در یک مکان کوچک، منجر به وخیم­ترشدن وضعیت سلامتی او خواهد شد. این در حالی است که در طی روزهای گذشته منابع خبری در زندان از انتقال فردی به نام " عباس" از بند 209 به بیمارستان طالقانی خبر داده اند. مسئولان بهداری اعلام کرده­اند که وی در حین انتقال به زندان خود را از ماشین به بیرون پرتاب کرده است.

در طی هفته های گذشته همچنین 40 تن از دانشجویان دانشگاه امیرکبیر از سوی کمیته های انضباطی احکامی چون محرومیت از تحصیل، منع ورود به دانشگاه و محرومیت از تسهیلات رفاهی دریافت کرده­اند.

با توجه به موارد گفته شده و روند غیرقانونی پیگیری پرونده این دانشجویان از سوی معاون دادستان تهران، که پیش از این نیز درصدور احکام سنگین علیه دانشجویان و فعالان سیاسی نقش پررنگی را ایفا نموده، کمیته دانشجویی گزارشگران حقوق بشر نگرانی عمیق خود را نسبت به اعمال رفتار غیر قانونی در مورد دانشجویان بازداشت شده در بند 209 وزرت اطلاعات اعلام داشته، و هشدار می دهد در صورت عدم توجه جدی نهادهای حقوق بشری نسبت به دور جدید بازداشت و سرکوب فعالان دانشجویی، در روزهای آینده شاهد برخوردهای گسترده تری با سایر فعالان جامعه مدنی خواهیم بود.

Komite.gozareshgar@gmail.com

http://komitegozareshgar.blogfa.com

|+| نوشته شده توسط گزارشگران در یکشنبه بیست و هفتم خرداد 1386 | موضوع: بیانیه ها

توضیح : همزمان با تجمع نهادهای مدافع حقوق بشر در مقابل دفتر سازمان ملل در ژنو در اعتراض به نقض حقوق بشر در ایران به مناسبت نشست شورای حقوق بشر، بیانیه زیر از سوی کمیته به این شورا ارسال شد که در آن به موارد نقض حقوق بشر در ایران پرداخته شده است

.

|+| نوشته شده توسط گزارشگران در پنجشنبه بیست و چهارم خرداد 1386 | موضوع: بیانیه ها

کمیته دانشجویی گزارشگران حقوق بشر

 Student committe of

human rights reporters

شماره۲70-۲۰۰۷ 

  تاریخ: 2/3/1385

طی هفته­های اخیر برخورد نیروی انتظامی با اشخاصی که از آنان با لفظ" اراذل و اوباش" یاد می­کند شدت یافته است. نیروهای پلیس طی عملیات شبانه و به صورت ضربتی به محل سکونت این افراد حمله برده و اقدام به تفتیش منازل، دستگیری آنان و بعضاً ضرب وشتم در ملأ عام نموده­اند. در این بین توجه به نکاتی چند ضروری به نظر می­رسد.

1. اتهام نسبت داده شده به افراد یاد شده بطور اعم شامل اخلال در امنیت و نظم عمومی جامعه، هتک حرمت، ایجاد مزاحمت و سلب آسایش سایر شهروندان بوده است. تمامی موارد فوق از جمله جرائمی است که قانون­گذار در قانون مجازات اسلامی آن را پیش­بینی و مجازات آن را تعیین نموده است و اما بدین نکته باید توجه داشت که جرم افراد در محاکم قضایی بی­طرف و توسط مرجع دارای صلاحیت بررسی و اثبات می­شود و فارغ از هویت و سابقه متهم و نوع جرم تا زمان دادرسی و اثبات جرم همواره اصل بر برائت متهم است. بنابراین برخورد و ضرب و شتم متهمین توسط نیروی انتظامی هیچ گونه توجیه قانونی ندارد.

2. تمامی اعضای خانواده بشری به صرف انسان بودن دارای حیثیت ذاتی هستند. حیثیت که مترادف آبرو، شرافت، اعتبار و شأن اجتماعی است، تجلی حیات معنوی افراد در روابط اجتماعی تلقی می­شود.

ازین رو حیثیت یک فرد را نمی­توان و نبایستی سلب و مخدوش نمود چرا که حفظ و احترام به کرامت و شخصیت اعضای یک جامعه شرط اصلی سلامت و بقای آن است.

بر طبق نص صریح قانون حقوق و آزادی­های شهروندی در زمان دستگیری متهم بایستی تا حد امکان از برخورد فیزیکی و اقدام به ضرب وشتم افراد خودداری شود. در حالی که شواهد امر نشان می­دهد مأموران نیروی انتظامی چه در زمان دستگیری و چه پس از آن نه تنها اکراهی از برخورد فیزیکی با متهمین نداشته­اند که با کمال تأسف مشاهده شد که مامورین در ملأعام و بطور کاملاً آگاهانه اقدام به ضرب و شتم، توهین لفظی و اقداماتی از قبیل آویزان نمودن آفتابه به گردن و گرداندن در سطح محلات نموده­اند.

حال آنکه در ماده 1 اعلامیه جهانی حقوق بشر و نیز ماده 22 قانون اساسی به صراحت بر وجود و حفظ حیثیت انسانی افراد تأکید شده  و نیز در مواد 648، 669 و 698 قانون مجازات اسلامی مجازات­هایی جهت جلوگیری از هتک اعتبار و آبروی افراد پیش­بینی شده است.

3. اگر هدف از اجرای مجازات و برخورد با مجرم را اصلاح جامعه و حفظ کیان آن بدانیم ناگزیر به اذعان این نکته­ایم که چنین روش برخورد و عتاب پیامدی جز تخریب و نابودی حریم انسانیت نخواهد داشت. چرا که از یک سو این نوع نگرش به مجرم، تخظئه صرف وی و فراموش کردن جرم و زمینه ایجاد آن کمال کوته­اندیشی است. فردی که به چنین عقاب و خشونتی گرفتار شده نه تنها از راه رفته بازنخواهد گشت که با تخریب هرآنچه آخرین ریسمان وابستگی وی به کمال و وجدان بازدارنده خویش است، راه را برای کج­روی بیشتر هموار می­بیند.

توهین به شعور، حیثیت و تخریب شخصیت فرد در حضور دیگران تأثیر نامطلوب رفتار را دوچندان کرده و علاوه بر تباهی فرد زبان و راه­ اصلاح از طریق خشونت را در میان ناظران ترویج و اشاعه خواهد داد.

کمیته دانشجویی گزارشگران حقوق بشر ضمن محکومیت اینگونه برخوردهای خشن وغیرانسانی با افراد، تحت عناوین گوناگون، هشدارمی دهد که مزاحمت و ایجاد ناامنی نه یک خصیصه فردی که بروندادی اجتماعی است. ریشه­های ناهنجاری اخلاقی و رفتاری را بایستی در معضلات محیطی و زمینه سوق­دهنده بسوی ارتکاب بزه جستجو کرد و آنگاه که نیروی انتظامی به مثابه حامی جامعه و حافظ و پشتیبان آن خود در پی نمایش خشونت و فرهنگ برخورد متقابل (و نه اصلاح انحرافات) است و بانیان امر به عوض کاستن از عوامل وقوع جرم بدنبال محو نتایج  و مظاهر معضلات(و نه خود علل) هستند، انتظار بهبود در امنیت اجتماعی خیالی بیش نیست.

 Komite.gozareshgar@gmail.com

http://komitegozareshgar.blogfa.com

 

http://www.schrr.org

 

|+| نوشته شده توسط گزارشگران در چهارشنبه دوم خرداد 1386 | موضوع: بیانیه ها

کمیته دانشجویی گزارشگران حقوق بشر

درحالی که فضای اختناق و فشار به بهانه برخورد با بدحجابی روز به روز در جامعه بیش از پیش احساس می‌شود، دامنه این‌گونه برخوردهای غیرانسانی به چندین دانشگاه کشور نیز کشیده شد. دانشگاه شیراز درهفته‌ی گذشته عرصه اعتراضات دانشجویانی بود که افزایش فشارهای حراست در دانشگاه و اعمال کنترل بر خصوصی‌ترین وجه زندگیشان در خوابگاههای دانشجویی را محکوم کرده و خواهان لغو کلیه این محدودیتها شدند.اعتراضات دامنه دار این دانشجویان با گذشت چند روز با حضور ریاست دانشگاه و ابطال کلیه موارد آئین نامه جدید فرونشست. اما پس از آن دانشجویان دانشگاه لرستان در اعتراض به دخالت های بیش از اندازه حراست دانشگاه و عدم رسیدگی به مشکلات صنفی خود تجمعی را در صحن دانشگاه برگزار کردند. به گفته برخی از دانشجویان،حراست دانشگاه لرستان در مواردی وارد حریم خصوصی دانشجویان شده وحتی پیام های کوتاه گوشی موبایل دانشجویان را بررسی کرده است. درحالی که بر اساس ماده 12 اعلامیه جهانی حقوق بشر:" احدی در زندگی خصوصی، خانوادگی، اقامتگاه یا مکاتبات خود، نباید مورد مداخله های خودسرانه واقع شود" اما نهاد حراست در دانشگاهها؛ درخصوصی ترین جنبه های زندگی دانشجویی بدون هیچ‌گونه توجیه قانونی حضورپیدا می‌کند حال آنکه وظایف اصلی خود را که همانا حمایت و حراست از دانشجو و فضای دانشگاه می‌باشد به درستی نشناخته است،به طوری که در روز روشن در مقابل دیدگان مأموران حراست افرادی ناشناس با سلاح سرد وارد دانشگاه می شوند و دانشجویان را با چاقو مورد ضرب و شتم قرار می دهند که در این میان سیامک نادعلی دانشجوی دانشگاه لرستان به ضرب چاقوی افراد ناشناس مضروب شده است.

کمیته دانشجویی گزارشگران حقوق بشر، با محکومیت حمله به دانشجویان معترض در دانشگاه لرستان، فشارهای وارده بر دانشجویان و اعمال محدودیت های شدید در دانشگاهها را نقض آشکار حقوق بشر دانسته و خواهان پایان بخشیدن به این اعمال غیرقانونی و شناسایی فوری عاملان حمله به دانشجویان می باشد.

|+| نوشته شده توسط گزارشگران در دوشنبه دهم اردیبهشت 1386 | موضوع: بیانیه ها

کمیته دانشجویی گزارشگران حقوق بشر

 Student committe of

human rights reporters

 شماره۲52-۲۰۰۷ 

تاریخ16/1/1386

تنها دو هفته پس از آزادی فعالان جنبش زنان به اتهام تجمع در مقابل دادگاه انقلاب، باردیگر مأمورین وزارت اطلاعات در روز 13 فروردین ماه 5 تن از اعضای "کمپین یک میلیون امضا برای تغییرقوانین تبعیض آمیز" را که در پارک لاله مشغول گفتگو با مردم بودند بازداشت کردند. این بازداشت درحالی صورت میگیرد که پیش از این، دستگاه قضایی دلایل بازداشت و محاکمه زنان را برگزاری تجمعات غیرقانونی به قصد ضربه زدن به امنیت ملی عنوان نموده بود و این سوال مطرح میشود که امروز توجیه دستگاه قضایی برای اتهام ساختگی" اقدام علیه امنیت ملی " چیست؟

براساس ماده 37 قانون، " کلیه قرار بازداشتهای موقت باید مستدل و موجه بوده و مستند قانونی و دلایل آن درمتن قرار ذکر شود" با این حال با گذشت 3 روز از بازداشت فعالین زن و انتقال دو تن از آنان به زندان اوین هنوز روشن نیست کدام عمل این افراد، مصداق اقدام علیه امنیت ملی قرار گرفته است.

بند 2 ماده 11 اعلامیه جهانی حقوق بشر و اصل 169 قانون نیز با اشاره به اصل قانونی بودن جرایم و مجازاتها عنوان می‌دارد:" هیچکس برای انجام یا عدم انجام عملی که در موقع ارتکاب آن به موجب حقوق ملی و بین المللی جرم شناخته نمی‌شده مجازات نخواهد شد."

به موجب اصل 35 قانون اساسی و بند 3 ماده 14 میثاق بین المللی حقوق مدنی و سیاسی" داشتن وکیل در کلیه دعاوی از حقوق اولیه هر فرد محسوب میشود" اما شیرین عبادی و نسرین ستوده که برای پیگیری وضعیت موکلان خود روز چهارشنبه به دادگاه انقلاب مراجعه کرده بودند، با عدم پاسخگویی مسئولان مواجه شده‌اند.

ناهیدکشاورز که در تماسی تلفنی با همسرش از انتقال خود به بند 3 عمومی زنان خبر داده است، عنوان کرده که هیچ مقام مسئولی پاسخگوی علل بازداشت آنها نیست و تاکنون مورد بازجویی قرار نگرفته‌اند. درشرایطی که بند 2 ماده 9 میثاق و قسمت دوم اصل 32 قانون اساسی تصریح می‌کند " در صورت بازداشت، موضوع اتهام باید با ذکر دلایل بلافاصله به متهم تفهیم و ابلاغ گردد" و بنا بر بند 3 میثاق و قسمت سوم اصل 32 قانون، مقدمات محاکمه متهم میبایست در اسرع وقت آماده شود.

همچنین نگهداری ناهید کشاورز و محبوبه حسین‌زاده در زندان اوین بدون توجیه قانونی، مغایر با اصل 37 قانون اساسی و بند 1 ماده 11 اعلامیه جهانی حقوق بشر است که  اصل را بر برائت متهم قرار می‌دهد، و عنوان می‌کند" هیچ کس از نظر قانون مجرم شناخته نمی‌شود مگر آنکه جرم او در یک دادگاه صالح اثبات گردد."

طبق آخرین اخبار رسیده، ناهید کشاورز و محبوبه حسین‌زاده، پس از انتقال به زندان اوین ابتدا به بند 209 و سپس به بند عمومی این زندان منتقل شده‌اند، در حالی که نگهداری آنها در بند عمومی زنان که مربوط به جرایمی چون قتل، قاچاق، دزدی و .. است بر خلاف اصل تفکیک جرایم در زندانها می‌باشد و این دو نیز در تماسهای جداگانه با منزل از وضعیت نامناسب محل نگهداری خود و خطرات جانی که آنها را تهدید می‌کند، خبر داده‌اند.

کمیته دانشجویی گزارشگران حقوق بشر، اقدامات دستگاه قضایی و وزارت اطلاعات را به لحاظ نقض قوانین داخلی و اصول اعلامیه جهانی حقوق بشرمحکوم می‌کند و نگرانی شدید خود را نسبت به نگهداری ناهید کشاورز و محبوبه حسین‌زاده در بندعمومی زندان اوین اعلام می‌کند و تأکید می‌نماید که دستگاه قضایی و وزارت اطلاعات به عوض سرکوب و بازداشت فعالان جنبش زنان با شعار مغایرت با امنیت ملی، بهتر است به مطالبات آنان توجه نموده و و شرایط رسیدن به آن را در جامعه فراهم نمایند.

Komite.gozareshgar@gmail.com

http://komitegozareshgar.blogfa.com

|+| نوشته شده توسط گزارشگران در پنجشنبه شانزدهم فروردین 1386 | موضوع: بیانیه ها

کمیته دانشجویی گزارشگران حقوق بشر

 Student committe of

human rights reporters

شماره۲۴۷-۲۰۰۷ 

تاریخ2۶/۱۲/۱۳۸۵

هنوز از سرکوب و بازداشت فعالین کارگری و زنان چیزی نگذشته بود که میدان بهارستان روز چهارشنبه 23 اسفند ماه بازهم شاهد بازداشت و دستگیری تعداد زیادی از معلمانی شد که به دنبال پیگیری خواسته‌های صنفی خود مقابل درب شمالی مجلس تجمع کرده بودند درحالیکه معلمان بارها و بارها علت اعتراض‌های خود را صرفا مسایل صنفی واجرای نظام هماهنگ پرداخت حقوق اعلام کرده بودند، گزارشات حاکی از این است که نیروهای امنیتی با حضوری چشمگیر در تمامی خیابان‌های منتهی به میدان بهارستان مانع از برگزاری تجمع شده ، به ضرب و شتم و سرکوب معلمان پرداختند و حدود 60 نفر از آنان را نیز روانه زندان کردند درحالی‌ که طبق نص صریح قانون اساسی(اصل 27) و بر مبنای اصول اعلامیه جهانی حقوق بشر(ماده 20) هیچ تحصن و اعتراض غیرخشونت‌آمیزی نمی‌تواند منجر به  سرکوب و دستگیری معترضین گردد.

ماده 23 اعلامیه جهانی حقوق بشر به صراحت اعلام می‌دارد که " هرکس حق دارد شرایط منصفانه و رضایت بخشی برای کار خواستار باشد"، و ماده 25 این اعلامیه نیز تأکید می‌کند که "هر کس حق دارد سطح زندگانی سلامتی و رفاه خود و خانواده اش را .. تامین کند"، با این حال اعتراضات مسالمت‌آمیز معلمان در مقابل مجلس شورای اسلامی که می‌بایست شنونده‌ی دردهای ملت باشد، با عملکرد خشونت‌آمیز نیروهای پلیس مواجه می‌شود.

باوجود اینکه اصل سوم قانون اساسی بند 2، "رفع تبعيضات ناروا و ايجاد امکانات عادلانه برای همه، در تمام زمينه‌های مادی و معنوی" را یکی از اهداف نظام می‌داند، معلمان به عنوان یکی از پرزحمت ترین اقشارجامعه که تربیت نسلها را بر عهده دارند، از کوچکترین مزایا و کمترین حقوق برخوردارند و دولت نه تنها به اهداف خود و قانون عمل نمی‌کند، بلکه معلمان ناراضی در اقدامی غیرقانونی بازداشت و به زندان انتقال می‌یابند و در زندان نیز با سلسله برخوردهای خلاف قانون مواجه می‌شوند، از جمله نگهداری در سلول انفرادی، استفاده از چشم بند، شکنجه های روانی و ..

به موجب قسمت دوم اصل 32 قانون اساسی" در صورت بازداشت، موضوع اتهام باید با ذکر دلایل بلافاصله به متهم  ابلاغ و تفهیم گردد"، با این حال دستگاه قضایی تاکنون در مورد اتهامات افراد بازداشت شده در تجمع معلمان واکنشی نشان نداده است که این برخورد نیزدر تعارضی جدی با اصل 37 قانون اساسی که اصل را بر برائت متهم قرار می‌دهد، است.

کمیته دانشجویی گزارشگران حقوق بشر ضمن هشدارنسبت به رفتارهای خشن نیروهای پلیس که علیه معلمان رخ داد،عملکرد دستگاه قضایی و دولت را به لحاظ نقض فاحش قوانین داخلی و اصول اعلامیه جهانی حقوق بشر محکوم می‌کند و تأکید می‌نماید که دولت به عوض برخورد با اینگونه اعتراضات صنفی با شعارمغایرت با امنیت ملی، شایسته‌تر است که به مطالبات اقشار جامعه توجه نماید.

این کمیته ضمن غیرقانونی دانستن بازداشت معلمان، خواهان آزادی فوری و بدون قید و شرط آنها می‌باشد.

Komite.gozareshgar@gmail.com

http://komitegozareshgar.blogfa.com

|+| نوشته شده توسط گزارشگران در شنبه بیست و ششم اسفند 1385 | موضوع: بیانیه ها

در پی فراخوان 60 تن از فعالین جنبش زنان در اعتراض به اعمال فشار بر فعالین این جنبش، برای تجمع مسالمت آمیزدرمقابل دادگاه انقلاب تهران، روز یکشنبه 13 اسفند ماه، حدود 70 تن از زنان در مقابل دادگاه انقلاب تجمع کرده و خواهان پایان دادن به روند سرکوب و احضار فعالان زن شدند.تجمع مسالمت آمیز این عده، با حمله نیروهای پلیس به ناآرامی کشیده شد و 33 نفر از زنان حاضر در محل بازداشت شدند.نیروهای امنیتی حتی به بازداشت تجمع کنندگان نیز بسنده نکرده، و شادی صدر وکیل مدافع تعدادی از زنان را که برای دفاع از موکلانش به دادگاه رفته بود، بازداشت کرده اند.

درحالی که در سراسر دنیا در آستانه 8 مارس ، زنان با بزرگداشت این روز به بیان خواسته‌ها و نظرگاه‌های خویش می‌پردازند، در ایران تجمع آرام آنها با خشونت و ضرب و شتم نیروهای پلیس مواجه می‌شود. این درحالیست که برپایه نص صریح قانون اساسی اصل 27 "تشکیل اجتماعات و راه‏پیمایی‏ها، بدون حمل سلاح، به شرط آن که مخل به مبانی اسلام نباشد آزاد است." همچنین بند 1ماده 20 اعلامیه جهانی حقوق بشر متذکر می‌شود که هرکس حق آزادی تجمع و ایجاد تشكل مسالمت‌آميز را دارد".  سوال اینجاست که حضور آرام و مسالمت جویانه زنان به کدام یک از مبانی اسلام اخلال وارد ساخته بود که بیش از 30 نفر را با هتک حرمت و ضرب و شتم به زندان منتقل کردند ؟

ودرحالی که  اصل 39 قانون اساسی صراحتا بیان می‌کند که " هتک حرمت و حیثیت کسی که به حکم قانون دستگیر، بازداشت، زندانی یا تبعید شده، به هر صورت که باشد ممنوع و موجب مجازات است"، گزارشها از انواع هتاکی ها به زنان تا شکستن دندان و... خبر می‌داد و هیچ نهادی پاسخگوی این روند غیرقانونی  نیروهای امنیتی نیست.

در این حال و با وجود گذشت حدود یک هفته، اکثریت بازداشت‌شدگان از زندان آزاد، اما شادی صدر وکیل مدافع شهلا انتصاری و محبوبه عباسقلی زاده،همچنان در زندان نگهداری می‌شوند و گفته می‌شود برای این افراد قراربازداشت موقت یک ماهه صادر شده است.

نیروهای انتظامی روز پنجشنبه نیز درجریان برگزاری مراسم 8 مارس، با خشونت، زنانی را که قصد تجمع درمقابل مجلس را داشتند سرکوب و اقدام به ضرب و شتم آنها نمودند. نیروی انتظامی همچنین با واردکردن پلیسهای زن به محل تجمع، چند تن ازشرکت کنندگان در مراسم را بازداشت کرد، که این افراد پس از 24 ساعت بازداشت، روز گذشته از بازداشتگاه وزرا آزاد شدند.

کمیته دانشجویی گزارشگران حقوق بشر نهایت اعتراض خود را به روند برخوردهای حذفی و دستگیری‌های گسترده و بدون توجیه اعلام می‌دارد و از تمامی نهادهای داخلی و خارجی حقوق بشرخواستارموضع‌گیری قاطع در برابر اینگونه برخوردهای خشونت‌آمیز است . این کمیته همچنین نگرانی عمیق خود را نسبت به ادامه نگهداری شادی صدر و محبوبه عباسقلی‌زاده در بند 209 زندان اوین که تحت کنترل وزارت اطلاعات است اعلام می‌کند و با غیرقانونی دانستن بازداشت فعالان جنبش زنان، خواهان آزادی فوری و بدون قید این دو فعال جنبش زنان می‌باشد.

|+| نوشته شده توسط گزارشگران در شنبه نوزدهم اسفند 1385 | موضوع: بیانیه ها

احمد باطبی در سال 1378 و در پی وقایع کوی دانشگاه تهران به دلیل بلند نمودن یک پیراهن خونین بازداشت شد و مدت 17 ماه را در بازداشتگاههایی مانند توحید، 325 سپاه و 209 زندان اوین در سلول انفرادی به سر برد و سپس به اتهام اقدام علیه امنیت ملی به اعدام محکوم شد. حکمی که با دو درجه عفو از سوی رهبری به 15 سال زندان کاهش یافت. وی تاکنون قریب به 8 سال از مدت محکومیت خود را پشت سر گذاشته است.

در طی این مدت حقوق شهروندی و قانونی وی به تعدد نادیده گرفته شده است که از جمله این موارد میتوان به نکات زیر اشاره کرد:

احمد باطبی از زمان بازداشت به دفعات مورد شکنجه جسمی و روحی قرار گرفته است. در نامه ی وی خطاب به رئیس قوه قضائیه که در اسفند 79 در روزنامه های ایران به چاپ رسید او اشاره کرده که "مامورین دستهای او را به لوله های آب ساختمان بسته و با چکمه های نظامی سر و ناحیه شکم وی را زیر ضرب گرفته اند و سرش را در فاضلاب پر از مدفوعی فرو برده و تا زمانی که قادر به حبس نفس خود بوده در آن حالت نگاه داشته اند." در حالی که به موجب ماده 5 اعلامیه جهانی حقوق بشر، بند 3 ماده 14 میثاق بین المللی حقوق مدنی- سیاسی، کنوانسیون بین المللی منع شکنجه و اصل 38 قانون اساسی ایران، " هر گونه شکنجه برای گرفتن اعتراف از متهم ممنوع است"

عدم برخورداری از حق محاکمه عادلانه:

بند 3 ماده 14 میثاق بین المللی حقوق مدنی- سیاسی و اصل 35 قانون اساسی تصریح میکنند که "درهمه دادگاهها، طرفین محق اند برای خود وکیل انتخاب نمایند" و بر طبق بند 1 ماده 11 میثاق،" هر کس حق دارد به دادخواهی او منصفانه و علنی در یک دادگاه صالح، مستقل و بی طرف طبق قانون رسیدگی شود."

همچنین اصل 168 قانون اساسی مقرر میدارد که "رسیدگی به جرائم سیاسی و مطبوعاتی علنی و با حضور هیات منصفه صورت میگیرد." در حالی که احمد باطبی در محاکمه اولیه از کلیه موارد فوق محروم بوده و دادگاه مربوطه به هیچ عنوان تناسب جرم و مجازات را در صدور رأی در نظر نگرفته است.

باطبی در تاریخ 7 مرداد ماه امسال در حالی که در مرخصی به سر میبرد، با اتهام " زندانی فراری" توسط وزارت اطلاعات دستگیر و مجددا به بند 209 زندان اوین منتقل شد و بیش از 4 ماه را در سلول انفرادی به سر برد که در طی این مدت تحت بازجویی مداوم و فشار فزاینده روحی قرار گرفت. در حالی که این سوال مطرح میشود، در صورتی که اتهام وی منحصر به فرار از زندان بوده و قصدی برای  پرونده سازی مجدد علیه وی نبوده، علت اینکه پس از 8 سال مجددا مورد بازجویی قرار گرفته و در بازداشت موقت نگهداری شده، چه بوده است؟

علاوه بر این، عدم عودت دو وثیقه 120 و 300 میلیون تومانی که برای مرخصی وی گرو گذاشته شده، از سوی دادگاه انقلاب مشخص نیست.

برمبنای گزارشی که در تاریخ 15 مرداد ماه امسال، 9 روز پس از دستگیری و اعتصاب غذای همزمان باطبی، از سوی دکتر حسام فیروزی پزشک معالج او منتشر شد:

به دلیل بیرون زدگی دیسکهای کمر که در اثر ضربه از سوی مامورین ایجاد گردیده، نیاز به فیزیوتراپی دائم، دارودرمانی و بررسی بیشتر جهت انجام عمل جراحی وجود دارد و در صورت عدم درمان منجر به فلج کامل اندام تحتانی میگردد.

 بالا بودن میزان کلسترول، اسید اوریک، و تری گلیسیرید، در صورت عدم درمان باعث تأثیرات غیر قابل برگشت بر روی کبد، کلیه و قلب میگردد.

به دلیل مشکلات عصبی و سوء تغذیه دچار مشکلات گوارشی از جمله زخم اثنی عشر و زخم معده گردیده است. وی در زندان چندین مرتبه به عفونت ادراری و کلیوی دچار شده و به دلیل عدم رسیدگی و درمان مناسب، این بیماریها مزمن شده است.

بر طبق نظریه پزشکی موجود در پرونده، احمد باطبی به دلیل افسردگی تحمل حبس ممتد بدون مرخصی را ندارد. وی در هفته ی گذشته به دلیل حمله عصبی و تشنج در پی فشاهای روحی وارده به بیمارستان شهدای تجریش انتقال یافت اما بدون به انجام رسیدن معالجات، مجددا به زندان اوین بازگردانده شد.

گزارش پزشک معالج دال بر این است که یکی از نیم کره های مغز وی ملتهب و متورم شده و علائمی از افسردگی نیز در او دیده میشود.

با توجه به وضعیت جسمی احمد باطبی مطابق اصل 291 قانون دادرسی جنایی ایران، میبایستی دادگاه دستور دسترسی زندانی به معالجات پزشکی خارج از زندان را صادر کند.

کمیته دانشجویی گزارشگران حقوق بشر، نگرانی فزاینده خود را نسبت به شرایط بحرانی و نابسامان احمد باطبی اعلام میکند و خواهان توجه جدی و هر چه بیشتر، نسبت به وضعیت این دانشجوی زندانی میباشد.

ای که دستت میرسد، کاری بکن                                     پیش از آن که از تو ناید هیچ کار

|+| نوشته شده توسط گزارشگران در دوشنبه هفتم اسفند 1385 | موضوع: بیانیه ها

کمیته دانشجویی گزارشگران حقوق بشر

 Student committe of

human rights reporters

|+| نوشته شده توسط گزارشگران در یکشنبه بیست و نهم بهمن 1385 | موضوع: بیانیه ها

کمیته دانشجویی گزارشگران حقوق بشر

 Student committe of

human rights reporters

شماره۲20-۲۰۰۷ 

تاریخ۲5/1۱/1385

سد سیوند در حالی آب گیری می شود که بررسی های کارشناسان میراث فرهنگی و باستان شناسان در خصوص اتمام پژوهش ها بر روی آثار مدفون در تنگه بلاغی هنوز براین نکته تاکید می کند که جای بسیاری برای حفاری های مهم باستانی در این دشت وجود دارد و آب گیری سد سیوند تمامی این دستاوردهای بشری را به زیر آب خواهد برد، مضافا بر اینکه پوشش گیاهی این دشت باستانی جزو پوشش های نادر گیاهی در جهان  است .

از طرف دیگر گروهی از محققین  نیز برآنند که آب گیری سد، به بنای عظیم آرامگاه کوروش ؛ اولین واضع اعلامیه حقوق بشر در تاریخ ، لطمه های جبران ناپذیر خواهد زد .

در سالهای اخیر و از زمانی که زمزمه های احداث این سد به گوش رسید، جماعت های مختلف حامی  میراث فرهنگی بر خطر آب گیری این  سد بارها گوشزد کردند، اما هر بار اعتراضات و پیگیری ها بی پاسخ ماند و هیچ نهاد و مرجعی بر این مهم اقدامی نکرد. امروز، بعد از اثبات این مدعی که سد سیوند  انهدام تدریجی پاسارگاد را به دنبال خواهد داشت ،  بازهم اعتراض ها و نگرانیها بی پاسخ می ماند و دولت  می رود تا در روزهای آینده با نادیده گرفتن حقوق فرهنگی یک ملت ،رای عمومی مبنی بر توقف آب گیری سد سیوند را زیر پا بگذارد و این بار هم جنبه ای دیگر از تاریخ این ملت را در معرض خطر و نابودی قرار دهد.

کمیته دانشجویی گزارشگران حقوق بشر ضمن پافشاری جدی  بر توقف آب گیری سد سیوند بر آن است که نادیده گرفتن حقوق فرهنگی یک ملت به صفت آبادانی و پیشرفت بزرگترین حربه ایست که این روزها علیه میراث کهن ایران مطرح می گردد و بر تمامی دوستداران یادگارهای فرهنگی است که با عزمی راسخ حاکمیت را متعهد گردانند که هر پروژه عمرانی لازم است برای اجرایی شدن از مجرای تایید متخصصین میراث فرهنگی بگذرد و به آن متعهد گردد تا دیگر بار شاهد چنین ضایعه ای  ملی نباشیم .

Komite.gozareshgar@gmail.com

http://komitegozareshgar.blogfa.com

|+| نوشته شده توسط گزارشگران در چهارشنبه بیست و پنجم بهمن 1385 | موضوع: بیانیه ها

محمد چعب پور، عبدالامير فرج الله چعب، خلف خذيری و عليرضا عساکره چهار متهم به بمب گذاری درشهر اهواز روزچهارشنبه اعدام شدند. این چهار نفر و سه تن دیگر که در ماه گذشته اعدام شدند، به اتهام اقدام علیه امنیت دستگیرومحکوم شده بودند.این در حالی است که در رابطه با این پرونده، چندین نفر دیگر نیز زیر حکم اعدام به سر میبرند.

اجرای حکم اعدام این افراد در شرایطی صورت گرفت که با توجه به واقع شدن درماه محرم( ماه حرام)،اعدام و کشتارممنوع است، اما دادگاه با این استناد، که این افراد محاربه هستند و قانون فوق در مورد آنان صادق نیست، حکم اعدام آنها را به اجرا درآورد.

سال‌هاست که مجازات اعدام بدون درنظر گرفتن جوانب مخرب و ضدانسانی آن در جمهوری اسلامی اعمال می‌گردد و به رغم پافشاری نهادها و جوامع حامی حقوق بشر اقدامی در جهت توقف این مجازات صورت نگرفته است.

کمیته دانشجویی گزارشگران حقوق بشر ضمن ابراز نگرانی از روند غیرمنصفانه محاکمه افراد یاد شده نگرانی فزاینده خود را نسبت به افزایش تعداد احکام اعدام صادره و به اجرا گذاشته شده اعلام داشته و بار دیگر بر این نکته صحه می‌گذارد که اعدام، بروندادی جز ترویج خشونت نداشته و نخواهد داشت.

Komite.gozareshgar@gmail.com

http://komitegozareshgar.blogfa.com

|+| نوشته شده توسط گزارشگران در شنبه هفتم بهمن 1385 | موضوع: بیانیه ها

کمیته دانشجویی گزارشگران حقوق بشر

Student committee of

human right reporters

شماره184-2006

تاریخ19/9/1385

Komite_gozareshgar@yahoo.com

Komite.gozareshgar@gmail.com

http://komitegozareshgar.blogfa.com

|+| نوشته شده توسط گزارشگران در یکشنبه نوزدهم آذر 1385 | موضوع: بیانیه ها

کمیته دانشجویی گزارشگران حقوق بشر

Student committee of

human right reporters

تاریخ ۴/۷/۱۳۸۵

شماره۱۳۵-۲۰۶

                                                

                                                 مهندس موسوی را آزاد کنید

 

با وجود گذشت بیش از۱۰۶ روز از زمان دستگیری مهندس علی اکبر موسوی خوئینی،نماینده سابق مرد م تهران درمجلس ششم دلائل بازداشت و نگهداري وي در زندان، هنوزازسوی دادگاه اعلام نشده است .

 

مهندس موسوي درجريان تجمع زنان در ميدان هفت تير كه به منظور اعتراض به تبعيض در قوانين و دستيابي به حقوقي برابر برگزارشده بود، به همراه بسياري ديگر از شركت كنندگان بازداشت شد، اما با وجود آزادي سايرين ايشان همچنان در بند ماند. در حالي كه بر اساس نص صريح قانون، مدت بازداشت موقت متهم ۲ ماه بوده و درمورد جرايم مهم و خطرناك اين مدت به۴ ماه افزايش مي يابد، مشخص نيست كه اتهامات مهندس موسوي تا چه حد از سوي دستگاه قضايي و وزارت اطلاعات مهم قلمداد شده است كه ايشان هم اكنون چهارمين ماه بازداشت خود را در سولهاي انفرادي بند ۲۰۹ زندان اوين ميگذراند.

 

باوجوداین، روند فشار به منظوراعتراف یا نوشتن توبه نامه و....، بنا به اظهارات خودایشان ،علت اصلی این بازداشت طولانی مدت را برملا میکند. وشواهد متعدد نشان از شکنجه و آزارروحی فراوانی است که به مهندس موسوي ازسوی وزارت اطلاعات وارد می آید. وي كه به صورت تحت الحفظ در مراسم چهلمين روز درگذشت پدرش حاضر شده بود، مقابل مسجد با اعتراض نسبت به صد روز زندان غير قانوني و نداشتن اجازه ملاقات با خانواده اش فرياد زد: "به همه اعلام کنيد که من تحت فشارم و هر روز در حدود پنج بار بازجويي مي شوم."

 

عدم امکان ملاقات باخانواده درزندان،عدم دسترسی به وکیل،بي توجهي به وضعيت بهداشتي و جسمي زندانيان سياسي كه در طي دو ماه گذشته موجبات مرگ اكبر محمدي و ولي الله فيض مهدوي را فراهم كرد، بازداشت طولانی مدت بدون ذکر دلایل قانونی،نگهداري در سلول انفرادي ،شکنجه های جسمی و روحی به منظور اعتراف گیری، و... روند رو به گسترش نقض حقوق بشردرایران راکه هرروزابعاد گسترده تری به خود میگیرد، نشان ميدهد.

 

کمیته دانشجویی گزارشگران حقوق بشرنگرانی شدید خودرا نسبت به ادامه بازداشت مهندس موسوي خوئيني ابراز می دارد و آن را خلاف قانون و کلیه کنوانسیونهای بین المللی و حقوق بشری ميداند. و از آنجا كه مسوولین بلند پایه دستگاه قضایی نیز تا به حال هیچ گونه گامی در جهت رفع این اقدامات غیرانسانی برنداشته و خود نيز همسو با اينگونه اعمال غير قانوني بوده اند، لذا این کمیته از تمامی مجامع و سازمانهای حقوق بشری مصراً خواستار پیگیری و رسیدگی به وضعیت بحرانی آقای علی اکبر موسوی خوئینی در زندان می باشد و دستگاه قضایی را تنها مسوول وارد آمدن هرگونه آسیبی به ایشان در طول اين بازداشت غیر قانونی می داند.

 

Komite_gozareshgar@yahoo.com

Komite.gozareshgar@gmail.com

http://komitegozareshgar.blogfa.com 

|+| نوشته شده توسط گزارشگران در سه شنبه چهارم مهر 1385 | موضوع: بیانیه ها

کمیته دانشجویی گزارشگران حقوق بشر                            

Student committee of

human right reporters

تاریخ ۲۷/۶/۱۳۸۵

شماره۱۳۰ -۲۰۰۶

خطاب به دستگاه قضایی

حکم اعدام کبری رحمانپور را متوقف کنید

کمیته دانشجویی گزارشگران حقوق بشر

Komite_gozareshgar@yahoo.com

Komite.gozareshgar@gmail.com

http://komitegozareshgar.blogfa.com 

|+| نوشته شده توسط گزارشگران در دوشنبه بیست و هفتم شهریور 1385 | موضوع: بیانیه ها

کمیته دانشجویی گزارشگران حقوق بشر

Student committee of

human right reporters

تاریخ ۱۹/۶/۱۳۸۵

شماره۱۲۳-۲۰۰۶

در اين بن‌بست كج و پيچ سرما

آتش را

به سوختبار سرود شعر

فروزان مي‌دارند

دير زمانيست برخورد يكسويه­ي بانيان فرهنگ را با اصحاب هنر شاهديم و به اين موضوع خو كرده­ايم كه رفتار تحقير­آميز مرتجعين را با نام­آوران ادب و دگرانديشان ببينيم؛ نااميد از آن كه سخني بر زبان آوريم، چه همگان خود بهتر بدين نكته واقفند كه انتقاد را سودي در پي نيست. چه بسا ناقد خود به خشم دگم­انديشان گرفتار آيد.

هنر، جنبش وا‍ژ­ه­ي زيست، اين آستانه­ي آفرينش زيبايي و هنرمند هر دو به يك سرنوشت گرفتار آمده­اند. هنرمندي كه هنر را براي مردم خويش مي­خواهد به لفظ خود­فروخته خطاب مي­شود، تنها به جرم ديدن كاستي­ها، كژي­ها و نابرابري­ها. گناه او همه اينست كه مي­آفريند، نه از براي خشنودي متصديان، كه براي مردمش.

سالهاست كه درخشان­ترين آثار سينمايي ما در عين درخشش در جشنواره­هاي معتبر جهاني و تحسين منتقدين از امكان اكران براي مخاطب عام ايراني محروم مانده­اند. آفسايد، آخرين ساخته­ي جعفر پناهي تنها نمونه­ي كوچكي­ست از سياهه­اي كه در آرشيوها به خاك نشسته­اند. آفسايد فيلمي­ست كه براي ديدن ساخته شده. فيلمي در خصوص فوتبال­، زن ايراني و داستان هميشگي درهاي بسته، وتلاش  زناني كه تبعيض را نپذيرفته­اند. فيلم با ظرافت­هاي كميك مي­كوشد گوشه­اي از نابرابري­هاي جنسي جامعه را به بيننده بنماياند. و چندان عجيب نيست عناد نابخردان كه وقيحانه كمر به محو صورت مسائل بسته­اند.

زنان در جامعه­ي سنتي و مردسالار ايراني همواره در حاشيه مانده­اند و كژانديشان هماره با ابزار دين و فساد و تباهي بر مسند قدرت تكيه زده و زنان را از حضور در اجتماع مانع شدند. حال آنكه زن ايراني به حق از سستي به دور است و تباهي را بايد در زواياي تاريك مخيله بدانديشان جست.

و اينان كماكان به كار خويش مشغولند. زنان چه در چهره و پوشش كه حتي در نام سانسور مي­شوند و اين را در آثار سينمايي به وضوح مي­توان ديد. چه بسا اگر پناهي زنان را دست­مايه اثر خويش قرار نداده بود (و صد البته نام خودش هم در ليست سياه نبود) بي­دغدغه مي­توانست اكران فيلمش را شاهد باشد.

آخرین ساخته جعفر پناهی این بار، نامزد شرکت در رقابت اسکار است اما به دلیل اینکه در کشور اجازه نمایش به فیلمش داده نمیشود باید از این افتخار محروم بماند و بمانیم ، چرا که شرط شرکت در این رقابت، اکران عمومی فیلم در کشور سازنده است.

حال ديگر نمي­توان در باب نبود آزادي بيان هشدار داد. انذار را آناني بسود است كه پنبه در گوش فرو نبرده­اند، حال آنكه اينان گوش­­هايشان را به ساروج اندوده­اند. نه اينان را اميدي نيست. خود بايد در رهايي بكوشيم، ار نه دير است و خاموشي گناه ماست.

اي كه دستت مي­رسد كاري بكن                                                 پيش از آنكه از تو نايد هيچ كار

 

کمیته دانشجویی گزارشگران حقوق بشر

Komite_gozareshgar@yahoo.com

Komite.gozareshgar@gmail.com

http://www.komitegozareshgar.blogfa.com 

در همین رابطه: رئیس سونی "آفساید" را برای اسکار می‌خواهد 

|+| نوشته شده توسط گزارشگران در یکشنبه نوزدهم شهریور 1385 | موضوع: بیانیه ها

کمیته دانشجویی گزارشگران حقوق بشر

Student committee of

human right reporters

تاریخ ۱۷/۶/۱۳۸۵

شماره۱۲۰-۲۰۰۶

با گذشت قريب به يك ماه از مرگ اكبر محمدي، زندان­هاي ايران باز هم قرباني گرفت. ولي­الله فيض مهدوي پس از 9 روز اعتصاب غذا در زندان رجايي­شهر جان سپرد.

 فيض مهدوي در حالي درگذشت كه عليرغم مطرح نمودن خواست خود مبني بر ديدار با وكيل مدافعش، تا لحظه­ي مرگ از ديدار وي محروم بود. خواسته ای که جزء حقوق اولیه زندانی به شمار میرود و عدم توجه مسئولین زندان به این خواسته نشان دهنده اعمال غیر قانونی است که منادیان قانون در زندانها انجام میدهند.

نكته­ي در خور تأمل اينست كه مسئولين زندان با مطرح نمودن ادعاي خودكشي فیض مهدوی سعي در وارونه جلوه دادن حقيقت دارند و در اين راستا طي روزهاي گذشته همبندان وي به سختي تحت فشار و حتي تطميع مأموران امنيتي بوده­اند تا بر خودكشي وي صحه بگذارند. عجيب آنكه حتي خبرگزاري BBC نيز در گزارش خود اظهار داشته كه: "يك عضو سازمان مجاهدين خلق در زندان خودكشي كرد". در حالي كه همگان و به ويژه همبندان فيض مهدوي قاطعانه بر اين نكته پایفشاري مي­كنند كه اعتصاب غذا و نيز سهل­انگاري مسئولين زندان منجر به مرگ وي شد.

زندانيان در ایران از حق معالجات ضروري پزشكي و مرخصي جهت مداواي خود محرومند. چه از جهت بيماري­هاي شخصي و چه ضايعاتي كه بر اثر ضرب و شتم و شكنجه در زمان بازجويي و پس از آن بدان دچار شده­اند.

اكبر محمدي در اعتراض به عدم برخورداري از مرخصي استعلاجي دست به اعتصاب غذا زد. وي در نتيجه شكنجه­هايي كه در بازداشتگاه توحيد و زندان اوين متحمل شده بود، از ناراحتي ستون فقرات رنج مي­برد و مسئولين زندان با بي­توجهي به خواست وي و كوتاهي در رسيدگي و مراقبت پزشكي مرگ وي را باعث شدند.

به رغم ممنوعيت در بكار بردن چشم­بند و نيز ضرب و شتم  زندانيان برطبق قانون، علي­اكبر موسوي خوئيني، نماينده­ي مجلس ششم در پي خودداري از استفاده از چشم­بند، مورد ضرب و شتم قرار گرفت و هم اکنون به مدت ۸۴ روز است که در سلول انفرادی به سر میبرد.

احمد باطبی پس از سپری کردن ۶ سال حبس ، همچنان در سلول انفرادی نگهداری میشود و مورد بازجویی قرار میگیرد. کیوان رفیعی، فعال حقوق بشر که تنها به اطلاع رسانی در مورد وضعیت زندانهای ایران میپرداخته است، هم اکنون حدود 2 ماه است که در زندان نگهداری میشود.

امید عباسقلی نژاد در حالی که قصد شرکت در مراسم گرامیداشت اکبر محمدی را داشته، بازداشت و بیش از یک ماه است در بند وزارت اطلاعات در اوین به سر میبرد. و اين­ها تنها نمونه­هايی است  كوچك از نقض گسترده و مستمر حقوق زندانيان.

مرگ 2 زندانی سیاسی در فاصله یک ماه به دلیل اعتصاب غذا، این بیم را در میان خانواده ها و مجامع پیگیرحقوق بشر بوجود آورده که پس از این بازهم شاهد قربانی شدن زندانیان و به خصوص زندانیان سیاسی به دلیل بی توجهی مسئولین مربوطه و تشدید فشارها بر آنان، باشیم.

كميته دانشجويي گزارشگران حقوق بشر بار ديگر نگراني فزاينده خود را نسبت به وضعيت زندانيان سياسي در کلیه زندانهای ایران اعلام داشته و خواهان اقدامات ذيل در جهت رعايت حقوق زندانيان است :

۱. استقرار ناظر دائمي شوراي حقوق بشر سازمان ملل متحد در ایران

۲. اعزام هيأتي با اختيارات كافي به تهران جهت رسيدگي به شرايط زندانيان سياسي، دريافت ليست كامل زندانيان و بازديد از زندان­ها و بازداشتگاه­هاي سراسر كشور

در اين زمينه خواستار تلاش و اقدام مصرانه مجامع و نهادهاي اجتماعي و نيز داعيان و بانيان حقوق بشر مي­باشیم.

کمیته دانشجویی گزارشگران حقوق بشر

Komite_gozareshgar@yahoo.com

Komite.gozareshgar@gmail.com

http://www.komitegozareshgar.blogfa.com

After about one month of Mr. Akbare Mohammadi Death, Iran Jails had a new victim. Mr. Valiolah Feyz Mahdavi after nine days on hunger strike in Rajai Shahr Jail passed away.
He went to hunger strike for wanting his request to visit his lawyer until his death he was deprived of visiting him. This Request is first right of any prisoner. Inattentive of persons in charge of jail to his request is number of illegal act of them in Iranian Jails.
Bad thing was that persons in charge of jails tried to change the real to show his death as that he killed his self because of this they pushed other prisoner of Rajai Sharhr Jail to witness it happen as big false.
It is so wonderful that BBC news group in reports declare that “One Member of Mojahed group killed himself“. However all and especially other that was with him in one jail persist who passed away by hunger strike and nonchalance of person in charge of Jail.
Prisoners in Iran are deprived of their rights as necessary physical and psychological treatment and so sick leave. Most of them are so sick be because of hurts of tortures or self ill.
Mr. Akbar Mohammadi went on hunger strike as protest against his re-arresting and broken his unlimited sick leave. He had bad health condition because of jail and tortures he had a lot of problems in spinals so because of careless of appointed persons of jail to his request and his protest and because they did not do any emergency for him he passed away.
As all know using of blindfold and beating and foul language are illegal in jails by low by the way we see Mr. Ali Akbar Mosavi Khoeiniha, senator of Iran sixth congress because of not using blindfold put on beating and foul language and now he is jailed for 84 days in solitary confinement.
Mr. Ahmad Batebi after passed six years in jail is kept in solitary confinement since now and he is under investigation.
Mr. Keivan Rafiei is in jail about two months since now, He is human rights active person who just was informing about Iranian political prisoners situation.
Omid Abbaas gholinejad who just wanted to attend to Akbar Mohammadi’s mourning ceremonies is in part of ministry of Information of the Evin Jail more than one month.
These are just little samples of non human rights act in Iran jails.
Death of two political prisoners within a period of one month by hunger strike made family and all human rights socialites worry that we see more killing of prisoners and political prisoners by this way and by careless of appointed person of Iran jails in the future.
Student committee of Human right reporters declared by this letter the emergency bad situation of Iranian political prisoners and wants to take all actins in this footnote for regarding prisoner’s rights:
Present of human right council of un supervisor in Iran
Send a team with enough power to Tehran for pay attention to political situation, making an index of them, visiting jails and prisons all over of Iran.

We want trying and actions of all socialites’ centres and all human right organizations.

|+| نوشته شده توسط گزارشگران در پنجشنبه شانزدهم شهریور 1385 | موضوع: بیانیه ها

کمیته دانشجویی گزارشگران حقوق بشر

Student committee of

human right reporters

تاریخ 11/5/1385

شماره 88-2006

هان ای چاقوی کند کهنسال ،

زیر باران این همه پر،

تا کی رد گلوی آن همه پرنده را پنهان خواهی کرد؟

تو که نمی توانی کبوتران بازمانده از آن حماسه را

دست آموز دانه و دلهره کنی.

نمی توانی.

نسل چراغ و دریا، نسل اکبر محمدی و عزت ابراهیم نژاد را بنگرید.

نسلی عاشق و زخم خورده و سوخته و همیشه زنده که همانند عاشقان نسل قبل خود، سر بر سینه ی خاک نهادند و به چرا رفتگانی بودند که برای ما بی چرا ماندگان پیام و راه باقی گذاشتند.

عجب نسلی! عجب معجزتی که بی اکسیژن زیسته ایم.

سالها زیر ساطور و زنجیر و چماق استبداد زیستیم و سرخم نکردیم و برای از دست دادن چیزی جز زنجیرهایمان نبود، این پیام همیشگی اکبر بود.

و اکنون حضور و فریادمان و اکبر و حجت و عزت و دیگر هم پیمانانمان خوابی از دیکتاتور ها آشفته کردند که درسی باشد برای ابد.

اکبر محمدی، سمبل این نسل بود.

خفاشان اگر چه جسم اکبر محمدی و اکبر محمدی ها را به خیال خود خاموش کرده اند و اگر چه به دست و پا و زبان آزادی خواهان قفل می زنند؛ اما حقیقت این است که  راه و مسیر آزادی و دموکراسی روشن تر از آن است که شب پرستان تصور دارند و آزادیخواهان زنده تر از هر روز راه را می پویند.

کمیته دانشجویی گزارشگران حقوق بشر ضمن عرض تسلیت به خانواده ی محمدی و جنبش دانشجویی و دموکراسی خواهی، به حاکمان هشدار میدهد که اگر گمان می کنید، موج جدید بازداشتها و سرکوبها و آدم ربایی ها و قتل زندانیان سیاسی و ارعاب ، آینده و امنیت شما را که بر سرنیزه تکیه زده اید؛ تضمین می کند سخت در اشتباهید چرا که  سحر و روشنی برای طلوع، از شب و تاریکی اجازه نخواهد گرفت.

اکبر محمدی، به عنوان الگویی از هزاران اسوه ی مقاومت و پایداری و آزادیخواهی- امروز که مصادف است با سالروز کشتار سراسری زندانیان سیاسی- نامش و راهش در طول جنبش دانشجویی زنده خواهد ماند.

نام نگونساران شاهدان چمن زنده خواهد ماند. چرا که همیشه زنده اند.

کمیته دانشجویی گزارشگران حقوق بشر

Komite_gozareshgar@yahoo.com

Komite.gozareshgar@gmail.com

http://www.komitegozareshgar.blogfa.com

|+| نوشته شده توسط گزارشگران در چهارشنبه یازدهم مرداد 1385 | موضوع: بیانیه ها

کمیته دانشجویی گزارشگران حقوق بشر

Student committee of

human right reporters

تاریخ26/3/1385

شماره 62-2006

  بازداشت شدگان تجمع زنان را آزاد کنید...

در پی سرکوب تجمع زنان در میدان هفت تیر و برخورد شدید نیروهای امنیتی با فعالین جنبش زنان، برگی دیگر از صفحات نقض حقوق بشر در ایران رقم خورد. ضرب و شتم و استفاده از زور بر علیه زنانی که بر آوردن خواسته هایشان ازراههای مسالمت آمیز، ممکن و ضروری است ،تنها نشان دهنده لجاجت و اصراری تحریک کننده از سوی مسئولان بلند پایه نظام می باشد که علی رغم آگاهی ازپیامدهای عملکرد نادرست و نامعقولانه خویش، بر ادامه این راه غیر مسئولانه اصرار می ورزند.

پیروان مکتب (( به سراغ زنان اگر می روید،تازیانه را فراموش نکنید)) که ید طولایی در نقض مستمر و سازمان یافته حقوق بشر و پایمال کردن حقوق شهروندان دارند، در روندی بی سابقه و با وارد کردن زنانی درلباس پلیس تجمع مسالمت آمیزی را که قرار بود در جهت پیگیری مطالبات زنان انجام شود، سرکوب وبیش از 200 نفر از حاضران در تجمع را بازداشت و به زندان انتقال دادند.

سلولهای اطلاعات در زندان اوین مملو است از زنانی که خواهان حقوقی برابرهستند و مردانی که بر این حق اصرار ورزیده و از مادران، همسران و یا خواهرانشان حمایت کرده اند.

با نظامیکه با گذشت ۲۴سال هنوز کنوانسیون منع تبعیض از زنان را امضاء نکرده و حقوق همه شهروندان و _نه فقط زنان و جوانان_ را، نادیده می گیرد، سخنی نیست ؛ چرا که بارها سخن گفته وهشدار داده ایم !

روی سخن ما، کسانی هستند که دانسته و یا نادانسته آلت دست و بازیچه ی دستگاه سرکوب شده اند و با اینکه خود نیز زن هستند، در اختناق و خشونت سازمان یافته و امرشده، بیش از حاکمان و پیش از آنان حضور فعال دارند و برق سرنیزه هایشان و باتوم و چماقشان بر سر و چشم هم میهنشان فرود می آید.

آیا اینان در پیشگاه تاریخ و مردم، پاسخی دارند؟

این قبیل حرکات ، شامل ضرب و شتم زنانی بی دفاع که نه خواسته ای سیاسی داشته و نه شعاری بر ضدیت با مصالح نظام سر داده اند، نه نظم شهر را مختل کرده، نه تهدیدی بر علیه امنیت بوده اند و نه سلاحی به دست داشته اند تنها بیانگرسیاستهای حاکمیت در جهت از میان بردن هر گونه صدای اعتراض و حاکم کردن فضای رعب و وحشت و خفقان بر جامعه است.

کمیته دانشجویی گزارشگران حقوق بشر ضمن حمایت از تجمع مسالمت آمیز و حق طلبانه ی زنان پیش از همه خواهان آزادی هر چه سریعترکلیه بازداشت شدگان این تجمع بوده وازتمامی مراجع حقوق بشری برای پیگیری وضعیت آنان استمداد می جوید چرا که امیدی به دادخواهی در بیدادگاههای ایران نیست.

تجربه نشان داده که استفاده از زور وسرکوب به جای تفاهم و تعامل ، برعلیه کسانی که با برگزاری تجمعات مسالمت آمیز مطالبات خود را دنبال میکنند، در نهایت موجب متضرر شدن آنانی خواهد شد که به طور مداوم و از تریبون های مختلف، ادعای تلاش برای بر قراری امنیت و جلو گیری از تشنج را تکرار می کنند و البته مسئول مستقیم پیامدهای چنین حوادث تلخی بر عهده ایشان خواهد بود.

کمیته دانشجویی گزارشگران حقوق بشر

komite_gozareshgar@yahoo.com

komite.gozareshgar@gmail.com

www.komitegozareshgar.blogfa.com

|+| نوشته شده توسط گزارشگران در جمعه بیست و ششم خرداد 1385 | موضوع: بیانیه ها

کمیته دانشجویی گزارشگران حقوق بشر

Student committee of

human right reporters

تاریخ 8/3/1385

شماره 45-2006

هشداری پیرامون وقایع اخیر دانشگاهها...

شاید اکنون به صراحت به این نتیجه رسیده باشیم که همه ی رویدادهای تاریخ به اصطلاح دو بار به صحنه می آیند که بار اول آن به صورت تراژدی و بار دوم آن به صورت نمایش خنده دار است.

وقتی نزدیک به سه دهه پیش، با اعلام انقلاب فرهنگی، تصفیه ی خونین دانشگاهها و مراکزعلمی آغازوانجام شد، باید انتظار امروزرا هم می کشیدیم تا پس از ربع قرن، شیفتگان ماکیاولیست قدرت بخواهند مضحکانه تاریخ را تکرارکنند و شبح نظامی گری را بر جامعه مستولی نمایند.

تجربه ی تلخ انقلاب فرهنگی،گزینشها، اخراجها، تهدیدات، بازداشتها که اهرمهای کنترل و فشار بردانشگاه بود، اکنون نیز با حضور چکمه پوشان و شبه نظامیان در دانشگاه دوباره به صحنه آمده است و فالانژهای آلت دست، سعی در مرعوب کردن دانشگاه دارند.

پادگانیزه کردن واخراج دانشجویان و اساتید وانتصاب سطحی ترین و بی کفایت ترین و فاقد مشروعیت ترین افراد به عنوان روسای دانشگاه، فشار بر فعالان دانشجویی، یورش دوباره به خوابگاههای دانشجویی و ایجاد ارعاب توسط حراست و گروههای شبه نظامی طفیلی و سانسور شدید خبری و سرکوب هر نوع صدایی در سینه، تنها نشان ازیک چیزدارد و آن ترس و وحشت مسند نشینانی است که مشروعیت خود را فقط ازبرق سرنیزه هایشان می گیرند.

جای سوال از این مستان قدرت است که آیا پینوشه و حکومت نظامیان در یونان و میلوسوویچ و دیکتاتورهایی که الگوی عملی شما در برخورد با جامعه و دانشگاه بودند، توفیق یافتند یا محکوم به شکست بودند؟

آیا فکر می کنید با عوام فریبی و فراررو به جلو و ایجاد جو امنیتی و سرکوب و پاکسازی دانشگاه به تثبیت و دوام خود کمکی خواهید کرد؟

بدیهی است و خود نیز می دانید که همه ی این پروژه ها و آمرین وعاملین آن، محکوم به شکستند و ما قاطعانه اعلام میداریم که از آخرین گروههای دانشجویی هستیم که درغالب بیانیه هشدارمی دهیم و این نکته را گوشزد می کنیم که دیگرنه توان تکیه بر سرنیزه را دارید و نه توان نشستن برآن؛ زیرا که امروزپایان عصر دیکتاتورها فرا رسیده و تاریخ نشان داده است، کسانی که مانند روباه می آیند و مانند ببر می درند؛ مانند موش می روند .

کمیته دانشجویی گزارشگران حقوق بشر،ضمن محکومیت شدید اقدامات و سرکوبهای اخیر،همبستگی دانشگاه ومردم را عامل شکست استبداد می داند و اعلام می کند که: دانشگاه همواره سنگر آزادی بوده و خواهد ماند.

کمیته دانشجویی گزارشگران حقوق بشر

komite_gozareshgar@yahoo.com

www.komitegozareshgar.blogfa.com

|+| نوشته شده توسط گزارشگران در دوشنبه هشتم خرداد 1385 | موضوع: بیانیه ها

کمیته دانشجویی گزارشگران حقوق بشر

شماره 9-2006

تاریخ 22/12/1384

در هر گوشه و کنار این شوره زار نا امیدی

چندین هزار جنگل شاداب ناگهان میروید از زمین

و بیدار باش غافله ای می زندجرس، میزند جرس...

حدود 500-600 نفر از زنان در روز جهانی زن در پارک دانشجو تهران گرد هم آمده بودند تا از تبعیض ها بگویند و سرود خوانان مراسم بزرگداشت این روز را برگزار کنند اما نیرویی به نام " نیروی انتظامی "که میبایست حافظ جان و مال مردم باشد چنان وحشیانه با مشت و لگد و باتوم بر جانشان افتاد تا برای همیشه فراموش کنند مطالباتشان را...

عملکرد سرکوبگرانه ی دستگاههای قضایی و نیروهای انتظامی در طی چند ماه گذشته تنها بیانگر یک واقعیت است و آن سیاستهای جدید دولت مهرورزی در مقابل تحرکات جامعه مدنی و مطلبات آنهاست.

سرکوب ددمنشانه و وحشیانه ی زنان در روز جهانی زن، صدور احکام سنگین برای فعالین دانشجویی – سیاسی، اخراج اساتید برگزیده از دانشگاهها و دادگاهی کردن آنان، انتصابی کردن ریاست دانشگاهها و دانشکده ها، تحت فشار قرار دادن اقلیتهای قومی – مذهبی ، تهدید زندانیان سیاسی ،  شروع روند اجرای احکام اعدام برای زندانیان سیاسی و صدها مورد دیگر از نقض حقوق بشر تنها گوشه ای از فشار و سرکوب فعالین جامعه مدنی است.

 اعدام حجت زمانی( زندانی سیاسی مجاهد) پس از گذشت 4 سال در سحر گاه روز 18 بهمن ماه یک روز قبل تاسوعا ( که بر اساس قوانین اعدام در ماه محرم حرام است) به مثابه زنگ خطری برای تمای زندانیان سیاسی و به خصوص محکومین به اعدام است. در حال حاضر هفت تن از زندانیان سیاسی در زندانهای اوین و رجایی شهر به نامهای  خالد حردانی، شهرام و فرهنگ پورمنصوری، علی رضا کرمی خیر آبادی، ولی الله فیض مهدوی، سعید ماسوری، غلام حسین کلبی زیر حکم اعدام قرار دارند و تهدیدهای هر روزه ی مسئولین زندان و دستگاه قضایی مبنی بر اینکه پس از حجت زمانی احکام سایرین نیز به اجرا در خواهد آمد، بیانگر لزوم همبستگی تمامی نهادها و گروهای مدافع حقوق بشر در جهت نجات جان این زندانیان است.

در طی هفته های گذشته فرید مدرسی عضو دفتر تحکیم وحدت و دانشجوی دانشگاه علامه نیز از این رویکرد جدید حاکمیت مصون نماند و از سوی بیدادگاه انقلاب به 1 سال حبس محکوم گردید، سرکوب دراویش گنابادی ، این مظلومترین و ساکت ترین اقشار جامعه در قم و لغو مرخصی تمامی زندانیان سیاسی و ..  نیزگویای این نکته است که حاکمان باکی از اعمال سرکوبگرانه ی خود ندارند.

کمیته دانشجویی گزارشگران حقوق بشر به طور قاطع و صریح این روند بازداشتها، سرکوبها و تهدیدها را محکوم مینماید و از تمامی نهادها و سازمانهای مدافع حقوق بشر خواهان پیگیری وضعیت شهروندان ایرانی است.

کمیته دانشجویی گزارشگران حقوق بشر

http://komitegozareshgar.blogfa.com

Komite_gozareshgar@yahoo.com

|+| نوشته شده توسط گزارشگران در دوشنبه بیست و دوم اسفند 1384 | موضوع: بیانیه ها

کمیته دانشجویی گزارشگران حقوق بشر

شماره ۵-2006

تاریخ 1۷/12/1384

زنان ایرانی امسال در حالی روز 8 مارس را به پیشواز می روند که هنوز از تبعیض، بی عدالتی و نا برابری جنسی در سطح وسیعی رنج می برند و علی رغم تلاشهای بسیاری که از سوی زنان شجاع و دلاور ایرانی علی الخصوص در نیم قرن گذشته در جهت رفع این معضلات صورت گرفت ، وجود موانع بسیار چه در سطوح فرد (خانواده) و چه کلان (دستگاه حاکمه) باعث شد که بخش اعظم این کوششها با ناکامی مواجه شوند. هر چه کمرنگ تر شدن حضور زنان در سطوح بالای مدیریتی ( که روند دتیای امروز درست در جهت عکس این وضعیت به پیش می رود ) نتیجه کاملا ملموس عکس العمل های منفی و غیر منطقی در برابر خواسته های به حق و منطقی زنان فعال در عرصه جامعه مدنی است.

 کمیته دانشجویی گزارشگران حقوق بشر ضمن اعلام حمایت از هر گونه حرکت مسالمت آمیز زنان در هر کجای جهان در جهت احقاق حق خود ، خواستار تغییر آن دسته از قوانینی است که با تو جیهات اخلاقی ، عرفی و خصوصا مذهبی به دنبال ایجاد سد در راه رسیدن به مطالباتی است که نه تنها رشد و پویایی در نیمه ای از پیکره جامعه را دچار وقفه می کند بلکه تجربه نشان داده که این محدودیتها، رسیدن به توسعه پایدار را نیز به شدت به تاخیر می اندازد.

کمیته دانشجویی گزارشگران حقوق بشر پشتیبانی خود را از تمامی کسانیکه به دنبال دستیابی بدین خواستها می باشند اعلام می دارد:

1_ لغو اعطای حق داشتن چند همسر ( با هر توجیه ) به مردان

2_ لغو نابرابریهای حقوقی در زمینه ارث ، خون بها و غیره

3_ وضع قوانین مشخص به منظور جلو گیری از ازدواج زود هنگام دخترا ن ( زیر 18 سالگی)

4_ اعطای حق مساوی به زنان و مردان برای انعقاد ازدواج و یا انحلال آن
5_ اعطای حقوق و مسئولیتهای یکسان میان زنان و مردان ایران در ارتباط با حضانت یا سرپرستی کودکان یا قیومیت و فرزند خواندگی آنان

6_ لغو کلیه محدودیتهای بانوان و زنان ایران برای انتخاب رشته های تحصیلی و درسی خود

7_لغو کلیه محدودیتهای زن ستیزانه مربوط به حق داشتن شغل و آزادی انتخاب آن و اعطاء حقوق مساوی با مردان در ارتقاء مقام، دریافت پاداش، استفاده از وامها و دوره های آموزشی خاص

8_ اعطای حق حضور، ورود و شرکت زنان در مسابقات ورزشی و تفریحی

9_ لغو قانون سنگسار و پوشش اجباری برای زنان ایران

|+| نوشته شده توسط گزارشگران در چهارشنبه هفدهم اسفند 1384 | موضوع: بیانیه ها

کمیته دانشجویی گزارشگران حقوق بشر

شماره 4-2006

تاریخ 15/12/1384

به درستیکه تا یک نفر در جهان، به خاطر عقیده در بند باشد، همه ی انسانها باید خود را در بند ببینند.

این بیانیه در حالی تنظیم و اعلام می گردد، که ساعت به ساعت بر کارنامه ی نقض حقوق بشر در ایران افزوده می گردد.اعدام  زندانی سیاسی"حجت زمانی" نشان داد که دستگاه حاکم  علی رغم ژستهای عوامفریبانه ی خود به هیچ یک از میثاقهای بین المللی پایبند نیست.

روزی نیست که شاهد نباشیم، نویسنده و دانشجو و کارگر و آزادیخواهی، به جرم حق طلبی و مطالبه ی ابتدایی ترین حقوق خود، روانه بازداشتگاه و زندان و دادگاه نگردد.

هنوز دستگیری وتهدید و فشار بر فعالان دانشجویی و مطبوعاتی و سندیکایی ادامه دارد و جو شدید سانسور و خفقان ایجاد شده در جامعه، حاکمان را بیش از پیش بی پروا کرده است.

هنوز زندانها مملو از کسانی است که جرمشان حق طلبی و یا آزاداندیشی بوده است و بیان حقایق.

توقیف بیشمار روزنامه ها و نشریات

احضار و بازجویی و اعتراف گیری به شیوه های غیر انسانی؛

تشدید فضای پلیسی و اختناق در جامعه؛

آپارتاید جنسی و نادیده گرفتن حقوق زنان،

آغاز موج اعدامها و تداوم شکنجه و ضرب و شتم در بازداشتگاهها و طفره روی رژیم از امضای کنوانسیون منع شکنجه؛

و دهها مورد دیگر، آیا نقض حقوق بشر نیست؟

سرکوب اقلیتهای قومی و مذهبی و تشدید ستم و افترازنی به شخصیتها و پاکسازی و اخراج اساتید و منتقدین و به اصطلاح غیر خودیها،  به سخره گرفتن و نقض اعلامیه ی جهانی حقوق بشر نیست؟

و بالاخره رژیمی که هر ٨ دقیقه یک مورد نقض حقوق بشر و فجایع تاریخی در کارنامه دارد، ناقض حقوق بشر نیست؟

که اگر هست، پس سکوت یعنی تأیید جنایت.

کمیته دانشجویی گزارشگران حقوق بشر، ضمن محکومیت صریح تمام موارد نقض حقوق انسانی توسط رژیم جمهوری اسلامی، از تجمع اعتراضی فعالان حقوق بشری، همزمان با نشست سراسری  کمیسیون حقوق بشر سازمان ملل متحد در ١٣مارس- ژنو حمایت نموده و با اعزام نماینده  خود حضور فعالش در این تجمع اعلام میدارد. 

باشد که موضوعات اساسی این تجمع که همانا محکومیت نقض حقوق بشر توسط رژیم جمهوری اسلامی و تعیین ناظر دائمی حقوق بشر، می باشد؛ مورد توجه و تصویب قرار گیرد.

نماینده ی این کمیته در سیزدهم مارس – ژنو، "حمیدرضا ظریفی نیا" از اعضای کمیته می باشد.

کمیته دانشجویی گزارشگران حقوق بشر

http://komitegozareshgar.blogfa.com

Komite_gozareshgar@yahoo.com

|+| نوشته شده توسط گزارشگران در دوشنبه پانزدهم اسفند 1384 | موضوع: بیانیه ها