بازداشتهای گسترده در آذربایجان 

کمیته دانشجویی گزارشگران حقوق بشر

 Student committe of

human rights reporters

شماره۲67-۲۰۰۷ 

  تاریخ:31/2/1385

 

با نزدیک شدن به سالگرد حوادث خرداد ماه سال گذشته در آذربایجان، بیش از صد و پنجاه نفر از فعالان حرکت ملی آذربایجان بازداشت شدند.

سال گذشته انتشار یک کاریکاتور در روزنامه ی ایران و آنچه توهین به به مردم آذربایجان نامیده شد، موجب تظاهرات گسترده در شهرهای ترک نشین شد که درجریان آن عده ای کشته و تعداد زیادی نیز بازداشت شدند. در روزهای اخیر با نزدیک شدن به سالگرد آین حادثه، تعداد زیادی از فعالان حرکت ملی آذربایجان توسط نهادهای امنیتی و انتظامی بازداشت شده اند.

همچنین در چند هفته ی گذشته در شهرهای مختلف ترک نشین، سی. دی ها و بیانیه هایی برای دعوت مردم به شرکت در تظاهرات روز سه شنبه، اول خرداد پخش شده است. قرار است این تظاهرات در شهرهای مختلف ترک نشین از ساعت 17 تا 20 برگزار شود. همچنین اعلام شده مردم نقده، در روز پنجشنبه، سوم خرداد مراسمی با عنوان «اولین سالروز شهدای سولدوز» برگزار خواهند کرد.

علاوه بر بازداشت های گسترده، تعداد زیادی از فعالان آذربایجان نیزبه مراکز امنیتی و انتظامی احضار شده و به آنها اعلام شده که حق برگزاری یا شرکت در هیچ مراسمی را ندارند. خانه و محل کار بسیاری از این افراد تحت مراقبت شبانه روزی قرار دارد.

گفته می شود حضورنیروهای انتظامی و یگان ویژه به نحو محسوسی در سطح شهر افزایش یافته ودر برخی شهرهای ترک نشین سرویس اس ام اس قطع شده و سرعت اینترنت به شدت کاهش یافته است.

 

اسامی تعدادی از بازداشت شدگان:

 

نقده (سولدوز):

 

1 ـ مهدی (ائلمان) نوری. دانشجوی عمران دانشگاه آزاد نقده. فعلا در زندان ارومیه است. مهدی نوری در جریان اعتراضات سال گذشته نیز به مدت هشتاد روز بازداشت و در دادگاه بدوی به هفت سال زندان تعزیری محکوم شده بود.

 

2 ـ میرعلی رضایی. سرپرست موسسه ی فرهنگی «بیلیم یولو» شعبه ی سولدوز. فارغ التحصیل زبان و ادبیات ترکی از دانشگاه ملی نخجوان. رضایی پیش از این چندین بار بازداشت شده است.

 

3 ـ محمدصادق معین زاده. فوق لیسانس علوم تربیتی. مولف کتاب های ادبیات کودکان. معلم.

 

4 ـ ابراهیم معینی. فعال سیاسی. سال گذشته در جریان حوادث خرداد ماه چند ماه در بازداشت بود.

 

5 ـ فرامرز غلام زاده. عضو گروه رقص آذربایجانی سولدوز.

 

6 ـ بهزاد قوچایی. از بازداشت شدگان خرداد ماه سال گذشته.

 

7 ـ کریم نعیمی. معلم.

 

8 ـ مصطفا قاسمی. 55 ساله.

 

مهدی واحدی. در جریان تظاهرات روز جهانی زبان مادری در 2 اسفند سال گذشته نیز بازداشت شده بود.

 

9 ـ اسماعیل بهرامی. شاعر 55 ساله.

 

ارومیه (اورمی): در ارومیه بیش از 25 نفر از فعالان حرکت ملی آذربایجان بازداشت شده اند.

 

1 ـ محمدحسین پورقربانی. صاحب تولیدی لباس آذربایجان. در جریان تظاهرات اول ماه مهر سال گذشته برای درخواست آموزش زبان مادری بازداشت شده بود. در بازداشتگاه اداره ی اطلاعات ارومیه است.

 

2 ـ خانم شفقی. کارگر تولیدی لباس آذربایجان. در بازداشتگاه اداره ی اطلاعات ارومیه است.

 

3 ـ عیوض طهامی. مدیر موسسه ی تبلیغاتی و تابلونویسی «کوراوغلو». در بازداشتگاه اداره ی اطلاعات و عملیات نیروی انتظامی ارومیه است. موسسه ی «کوراوغلو» پلمپ شده است.

 

4 ـ سعید نصیری. 17 ساله.

 

5 ـ وحید بهادری.

 

6 ـ ایرج ملاپرس آذر. کارمند بانک ملت.

 

7 ـ تورج ملاپرس آذر.

 

8 ـ باقر احمدیان.

 

9 ـ اکبر پاشایی. دانشجوی دانشگاه ارومیه. بعد از مراجعه به حراست دانشگاه در پی احضار مراجعت نکرده است.

 

اهر:

 

1 ـ فرج نوری.

 

2 ـ ابراهیم نوری. 15 ساله.

 

3 ـ حمدالله اوغلانلاری.

 

4 ـ رضا خضری. کتاب فروش.

 

 

تبریز:

 

1 ـ حسین نصیری. پیش از این در جریان حوادث قلعه بابک سال گذشته بازداشت شده بود.

 

2 ـ نورالله حسینیان.

 

3 ـ فرخ هاشم زاده. وی پیش از این روز 18 اردیبهشت بازداشت شده و چهار روز بعد آزاد شده بود.

 

4 ـ امیرعباس بناکاظمی.

 

5 ـ ابوالفضل نصیریان.

 

6 ـ ابراهیم فرج زاده.

 

7 ـ محمد رضایی.

 

اردبیل:

 

1 ـ مهدی محمدپور. خواهرزاده ی عباس لسانی از فعالان شناخته شده ی حرکت ملی آذربایجان در اردبیل.

 

2 ـ حسین سببی. در روز 19 اردیبهشت بازداشت و روز 22 اردیبهشت آزاد شده است. وی به دلیل آسیب

 های جسمی ناشی از شکنجه در بیمارستان بستری شده است.

 

مراغه (مراغا):

 

داوود عظیم زاده، مجید پژوه فام، حامد یگانه پور، علیرضا حقی و مصطفا قلی زاده به اداره ی اطلاعات مراغه احضار و تهدید شده اند. همچنین ماموران با مراجعه به مغازه ی پدر یاشار حکاک پورمراغی به او دستور داده اند که از مراجعه ی یاشار که در سربازی است، جلوگیری کند.

 

مشکین شهر (خیاو):

 

1 ـ بیت الله بازرگان. دوست نزدیک جلیل عابدی که در تظاهرات خرداد ماه سال گذشته، کشته شد.

 

قم:

 

حمید شفاجو توسط دادستانی قم احضار و در دفتر معاون دادستان به شدت مورد ضرب و شتم و تهدید قرار گرفته است.      

 

Komite.gozareshgar@gmail.com

http://komitegozareshgar.blogfa.com

 

http://www.schrr.org

6 سال حبس برای دانشمند ایرانی 

کمیته دانشجویی گزارشگران حقوق بشر

 Student committe of

human rights reporters

شماره۲62-۲۰۰۷ 

تاریخ21/10/1386

  

 

دکترعلیرضا ساسانی دانشمند و محقق داروشناسی که حدود 2 سال پیش بازداشت و از سوی دادگاه به اعدام محکوم شده بود، با ارجاع پرونده‌اش به شعبه 13 دادگاه انقلاب به ریاست قاضی سادات به تحمل 6 سال زندان محکوم شد.

علیرضا ساسانی که در تاریخ 25/2/84 بازداشت شده است، به مدت ۶ ماه در سلولهای انفرادی بند ۲۰۹ وزارت اطلاعات تحت بازپرسی قرارگرفت و بهمن ماه گذشته پس از تحمل حدود 20 ماه حبس در بند 209 به بند 350 زندان اوین منتقل شد.  

لازم به یادآوری است این دانشمند ایرانی که کاشف نوعی از واکسن اوریون می‌باشد، این کشف را به نام خود در خارج از کشور به ثبت رسانده بود و وزارت اطلاعات  با تحت فشار گذاردن او سعی داشت وی را وادار کند که امتیاز کشف و ثبت واکسن را به یکی از دانشگاهای دولتی انتقال دهد.

Komite.gozareshgar@gmail.com

http://komitegozareshgar.blogfa.com

 

 

 

پایگاه اطلاع رسانی کمیته دانشجویی گزارشگران حقوق بشر راه اندازی شد.

این سایت که در آدرس http://www.schrr.org قابل مشاهده است، دربرگیرنده اطلاعیه ها، بیانیه ها، گزارشات و سایر اخبار مربوط به نقض حقوق بشر است.

امیداینکه با همیاری شما بتوانیم گام کوچکی در جهت بهبود وضعیت حقوق بشر در کشورمان انجام دهیم.

آخرین خبر از وضعیت بهروز جاوید تهرانی 

نگهداری وی در زندان رجایی شهر درحالی صورت می گیرد که مطابق قانون، محل نگهداری متهم میبایست با محل وقوع جرم و یا محل سکونت وی مطابقت داشته باشد، اما دستگاه قضایی بدون هیچ گونه توجیه قانونی وی را به زندان رجایی شهر که محل نگهداری مجرمین خطرناک میباشد، تبعید نموده است.

جاویدتهرانی چندی پیش در نامه ای سرگشاده، اعلام کرد که به گفته ی قاضی دادگاه، وی هم اکنون در حال سپری کردن 3 سال از حکم معلق شده ی خود به دلیل حوادث کوی دانشگاه است، و حکم جدید هنوز به مرحله اجرا درنیامده است. لازم به یادآوری است بهروز جاوید تهرانی در جریان وقایع 18 تیرماه 78 بازداشت و به 8 سال زندان محکوم شد که پس از سپری کردن 5 سال از حکم خود، با نظر قاضی 3 سال حبس باقی مانده وی معلق شده و او بصورت مشروط از زندان آزاد شد.

جاوید تهرانی پیش از این نیز بارها در جریان تجمعات مختلف بازداشت و به مدت چندین ماه در بند 209 زندان اوین نگهداری شده بود. به ادعای سایر زندانیان در بند 209، وی در جریان بازداشت خود در مقابل دفتر سازمان ملل ، از سوی مامورین وزارت اطلاعات به شدت مورد شکنجه قرار گرفت که از ناحیه چشم دچار آسیب دیدگی جدی شد.

به مناسبت اول ماه مه ، روز جهاني کارگر 

کمیته دانشجویی گزارشگران حقوق بشر

 Student committe of

human rights reporters

شماره۲5۸-۲۰۰۷ 

تاریخ۱۰/۲/1386

  

بار ديگر اول ماه مه، روز برافراشتن پرچم مبارزه براي تحقق شرايط عادلانه و انساني کار؛ روز جهاني کارگر، فرا مي‌رسد و کماکان کارگران ايران، براي بدست آوردن حداقل حقوق خويش مشغول مبارزه هستند.مبارزه اي که بي ترديد تا پيروزي ادامه خواهد داشت. 120 سال پيش در چنين روزي، کارگراني که براي 8 ساعت کار در روز مبارزه مي‌کردند، توسط نيروهاي دولتي مورد سرکوب قرار گرفتند تا نمادي باشند بر ايستادگي کارگران در برابر خشونت قدرتمندان جهت نيل به ابتدايي ترين حقوق خويش. روز کارگر علاوه بر آنکه روز توجه به حقوق بنيادين و طبيعي توليد کنندگان واقعي جامعه انساني است، بايد روز توجه مجدد و عميق به وضعيت کارگران کوچک جامعه، يعني کودکان کار باشد. گذشتن اين روز به تحسين و تجليل و عدم توجه به معضلات عميقي که در رابطه با حقوق بشر در جامعه ايران وجود دارد ، خالي کردن اين روز بزرگ از محتواي آن است.

از اينرو و با توجه به اينکه وضعيت کارگران و کودکان کار در ايران امروز ، از منظر حقوق بشر ، وضعيتي اسفبار است لازم است به گوشه هايي از اين نقضها اشاره‌هايي نماييم :

مطابق ماده 23 منشور حقوق بشر "هرکس حق دارد براي دفاع از منافع خود با ديگران تشکيل اتحاديه دهد يا در اتحاديه ها شرکت نمايد." اما متاسفانه در ايران امروز و مطابق آنچه بالفعل در حال اجراست ، تشکيل سنديکاهاي کارگري بصورت مستقل و بدون دخالت دولت، امري است که با سرکوب توسط دستگاههای امنیتی همراه شده و کارگراني که در احقاق اين حق بنيادين خود قدم بر مي‌دارند گرفتار انواع و اقسام تضييقات از جمله زندان ، اخراج و ... مي‌شوند. سنديکاي شرکت واحد اتوبوسراني نمونه و شاهد اين مدعاست.مطابق آمار رسمي در سال گذشته بيش از 100 فعال کارگري بازداشت و حداقل دو نفر بر اثر تيراندازي عوامل نظامي و انتظامي کشته شده‌اند.از سوي ديگر به جاي حضور نمايندگان مستقل، واقعي و منتخب کارگران در مجامع بين المللي و بر خلاف قوانين سازمان جهاني کار (ILO) هياتي انتصابي از سوي وزير کار به جلسات اين سازمان اعزام شده است.

مطابق بند 2همین ماده" همه حق دارند که بدون هیچ تبعیضی، در مقابل کار مساوی،اجرت مساوی دریافت دارند."حال آنکه تبعیضهای جنسیتی در محیط کار، زنان کارگر را مورد استثمار مضاعف قرار داده و به کرّات مورد آزار و خشونت جنسی قرار می‌دهد.

مطابق ماده 24 "هرکس حق استراحت و فراغت و تفريح دارد و بخصوص به محدوديت معقول ساعات کار و مرخصي هاي ادواري با اخذ حقوق ذيحق مي‌باشد" در ايران امروز، بنا به دلايل متعدد سياسي و اقتصادي سطح معيشت کارگران و خانواده آنان در حدي است که 8 ساعت کار در روز با هيچ معياري نمي‌تواند پاسخگوي نيازهاي رو به تزايد زندگي شهري گردد. مهمترين عامل اين نقض مشهود حقوق بنيادين بشر نيز ، عدم مديريت علمي و صحيح در سياست و اقتصاد کشور است.

مطابق ماده 25 "هرکس حق دارد ... در مواقع بيکاري ، بيماري ، نقص عضو ، بيوگي ، پيري يا تمام موارد ديگري که به عللي خارج از اراده انسان وسايل امرار معاشش از دست رفته باشد، از شرايط آبرومندانه زندگي برخوردار شود." . تعيين حداقل دستمزد و بيمه بيکاري، به ميزاني کمتر از خط فقر، که بدون ترديد امکان حصول شرايط آبرومندانه زندگي را مخصوصا از کارگران مي‌ستاند از يک سو وعدم برنامه‌ريزي علمي براي حل معضل بيکاري از سوي ديگر، زمينه نقض اين حق بنيادين را فراهم نموده است. مطابق آمار رسمي در سه ماهه اول سال گذشته حداقل 200000 کارگر از کار اخراج شده‌اند.

مطابق ماده 32 پيمان نامه جهاني حقوق کودک "كشورهاي عضو حق كودك را براي برخورداري از حمايت در برابر بهره‌كشي اقتصادي و انجام هر گونه كاري كه ممكن است زيانبار باشد يا در تحصيل كودك خللي وارد آورد، يا به سلامتي كودك يا رشد جسماني، ذهني، اخلاقي يا اجتماعي او آسيب رساند، به رسميت مي‌شناسند" علاوه بر اين دولتها موظفند براي جلوگيري از بهره‌کشي کودکان اقدامات معمول دارند از جمله "تعيين حداقل سن يا حداقل سنين براي اشتغال به كار و تعيين مجازات‌هاي مناسب يا ضمانت‌هاي اجرايي ديگر به منظور تضمين اجراي موثر ماده‌ي حاضر".مطابق آمار مربوطه بيش از 400000 کودک زير 15 سال و محروم از آموزش مشغول کار دائمي هستند. از سوي ديگر بنابر قوانين موضوعه که کارگاههاي زير 5 نفر را از شمول قانون کار خارج کرده و امکان بازرسي سازمان تامين اجتماعي را از کارگاههاي زير 10 نفر را ملغي مي‌کند، نه تنها کارگران بالغ که کودکان را از هرگونه حمايت اجتماعي محروم مي‌نمايد.اين قوانين نقض صريح الزام دولتها به تعيين ضمانت براي حمايت از کودکان کار است.

کميته دانشجويي گزارشگران حقوق بشر ضمن گراميداشت اين روز جهاني و ضمن حمايت از کليه خواسته‌هاي بر حق کارگران ايران، با توجه به مواد اعلاميه جهاني حقوق بشر ، پيمان نامه‌ها و مقاوله نامه‌هاي جهاني حقوق کار و پيمان نامه‌ها و الحاقيه‌هاي حقوق کودک تاکيد مي‌نمايد :

1 -  لازم است، حق تشکل آزاد کارگران به رسميت شناخته شده و هرچه سريعتر در جهت تحقق    آن اقدامات عملي معمول گردد.

2 – لازم است، محدوديتها و احکام قضايي کليه فعالين کارگري و سنديکايي که به دليل مبارزات مسالمت آميزشان بر آنان تحميل گرديده ملغي گشته و هر چه سريعتر به کار بازگشته و حقوقشان تاديه گردد.

3 – لازم است، کليه قوانيني که موجب سلب حمايتهاي اجتماعي از کارگران مي‌گردد اعم از قوانين مرتبط با کارگاه‌هاي کوچک و يا قراردادهاي موقت، در جهت تضمين حقوق بنيادين کارگران لغو و يا اصلاح گردند.

4 – لازم است، کليه مناسبات تبعيض آميز جنسيتي که حاصل از قوانين موضوعه يا عدم نظارت نهادهاي مستقل اجتماعي است و موجب سلب حقوق انساني زنان کارگر مي گردد هر چه سريعتر محو و ملغي گردد.

5 – لازم است ، ضمن تاکيد بر شعار "کار کودک تحصيل است" ، اقدامات عملي در جهت گسترش چتر حمايتهاي اجتماعي به منظور تامين و تضمين حقوق کودکان کار به اجرا در آيد و کليه مظاهر استثمار و بهره‌کشي اقتصادي از کودکان، تحت نظارت سازمانهاي غير دولتي ، از ميان برداشته شود.

Komite.gozareshgar@gmail.com

http://komitegozareshgar.blogfa.com

 

|+| نوشته شده توسط گزارشگران در سه شنبه یازدهم اردیبهشت 1386 | موضوع: بیانیه ها

فشار و سرکوب دانشجویان را متوقف کنید 

کمیته دانشجویی گزارشگران حقوق بشر

 Student committe of

human rights reporters

شماره۲5۸-۲۰۰۷ 

تاریخ۱۰/۲/1386

  

 

درحالی که فضای اختناق و فشار به بهانه برخورد با بدحجابی روز به روز در جامعه بیش از پیش احساس می‌شود، دامنه این‌گونه برخوردهای غیرانسانی به چندین دانشگاه کشور نیز کشیده شد. دانشگاه شیراز درهفته‌ی گذشته عرصه اعتراضات دانشجویانی بود که افزایش فشارهای حراست در دانشگاه و اعمال کنترل بر خصوصی‌ترین وجه زندگیشان در خوابگاههای دانشجویی را محکوم کرده و خواهان لغو کلیه این محدودیتها شدند.اعتراضات دامنه دار این دانشجویان با گذشت چند روز با حضور ریاست دانشگاه و ابطال کلیه موارد آئین نامه جدید فرونشست. اما پس از آن دانشجویان دانشگاه لرستان در اعتراض به دخالت های بیش از اندازه حراست دانشگاه و عدم رسیدگی به مشکلات صنفی خود تجمعی را در صحن دانشگاه برگزار کردند. به گفته برخی از دانشجویان،حراست دانشگاه لرستان در مواردی وارد حریم خصوصی دانشجویان شده وحتی پیام های کوتاه گوشی موبایل دانشجویان را بررسی کرده است. درحالی که بر اساس ماده 12 اعلامیه جهانی حقوق بشر:" احدی در زندگی خصوصی، خانوادگی، اقامتگاه یا مکاتبات خود، نباید مورد مداخله های خودسرانه واقع شود" اما نهاد حراست در دانشگاهها؛ درخصوصی ترین جنبه های زندگی دانشجویی بدون هیچ‌گونه توجیه قانونی حضورپیدا می‌کند حال آنکه وظایف اصلی خود را که همانا حمایت و حراست از دانشجو و فضای دانشگاه می‌باشد به درستی نشناخته است،به طوری که در روز روشن در مقابل دیدگان مأموران حراست افرادی ناشناس با سلاح سرد وارد دانشگاه می شوند و دانشجویان را با چاقو مورد ضرب و شتم قرار می دهند که در این میان سیامک نادعلی دانشجوی دانشگاه لرستان به ضرب چاقوی افراد ناشناس مضروب شده است.

کمیته دانشجویی گزارشگران حقوق بشر، با محکومیت حمله به دانشجویان معترض در دانشگاه لرستان، فشارهای وارده بر دانشجویان و اعمال محدودیت های شدید در دانشگاهها را نقض آشکار حقوق بشر دانسته و خواهان پایان بخشیدن به این اعمال غیرقانونی و شناسایی فوری عاملان حمله به دانشجویان می باشد.

 

Komite.gozareshgar@gmail.com

http://komitegozareshgar.blogfa.com

 

بلاتکلیفی سه فعال کرد در زندان اوین 

کمیته دانشجویی گزارشگران حقوق بشر

 Student committe of

human rights reporters

شماره۲5۷-۲۰۰۷ 

تاریخ۵/۲/1386

  

علی حیدریان، فرزاد کمانگر و فرهاد وکیلی سه تن از فعالین کرد، به مدت 8 ماه است که در بازداشت به سر می‌برند.

به گفته منابع خبری در زندان اوین، این سه فعال کرد که در تابستان سال گذشته به اتهام عضویت در یکی از سازمانهای سیاسی کردستان(پ.ک.ک) دستگیر شده اند،با وجود گذشت حدود 8 ماه از زمان بازداشتشان همچنان در بلاتکلیفی قرار دارند.

همچنین به گفته‌ی این منابع، حیدریان و کمانگر پس از بازداشت به شدت مورد شکنجه قرار گرفته‌اند و با استفاده از "برق" نقاطی از بدن آنها سوزانده شده، به طوری که آثار شکنجه به وضوح بر بدن این افراد قابل رؤیت است.

این سه فعال سیاسی پس از بازداشت به مدت 4 ماه در بند 209 نگهداری شده‌اند و سپس به زندان سنندج و سلولهای انفرادی 1*1 انتقال یافته‌اند و باردیگر مجددا به بند 209 بازگردانده شده‌اند.

هم‌اکنون پرونده‌ی این افراد که گفته می‌شود اتهامشان "محاربه" می‌باشد، در دادگاه انقلاب تهران تحت رسیدگی است.

Komite.gozareshgar@gmail.com

http://komitegozareshgar.blogfa.com